به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»، با فرا رسیدن چهلم شهدای فتنه آمریکایی - صهیونیستی ، یکی از صحنههای تکراری و تأملبرانگیز در شهرستان های آبدانان و دهلران دوباره تکرار شد: تعطیلی بازار.
اما این بار هم مثل موارد گذشته، این تعطیلی نه از سر همراهی خودجوش کسبه ، که عمدتاً نتیجه ترس و تهدید مستقیم بود.
طرفداران افراطی و وحشی بازگشت به دوران پهلوی ـ همانهایی که هر روز از «آزادی بیان»، «دموکراسی» و «حقوق بشر» فریاد میزنند ـ در عمل نشان دادند که نسخهٔ آنها از آزادی، چیزی جز تهدید چاقو بر گلوی کسبه و بازاری نیست.
گزارشها نشان میدهد که در دهلران و آبدانان، عدهای هم در سطح شبکه های اجتماعی و هم به صورت میدانی با تهدید به آتش کشیدن مغازهها و آسیب به جان و مال کسبهها، آنها را وادار به بستن کسبوکار کردند. همان الگویی که در اغتشاشات گذشته هم تکرار شد: اگر همراهی نکنی، مغازهات را آتش میزنیم.
این رفتار، نه اعتراض است، نه مبارزه برای آزادی؛ این وحشیگری سازمانیافته و اخاذی خیابانی است. چگونه میتوان ادعای دموکراسی کرد، اما نان شب یک خانوادهٔ کسبه را به گروگان گرفت؟ چگونه میتوان از «حقوق بشر» حرف زد، اما حق کار و معیشت مردم را با تهدید اسلحه و بنزین سلب کرد؟
این دقیقاً همان منطق دیکتاتوری است که توسط مزدوران وحشی پهلوی عیناً تکرار میشود و می گویند: یا با ما، یا بسوز.
بازاریان و کسبههای دهلران و آبدانان، مثل همهٔ اقشار مردم ایران، حق دارند اعتراض کنند، مطالبه داشته باشند؛ اما هیچکس حق ندارد آنها را گروگان بگیرد و کسبشان را به آتشکشیدن تهدید کند.
این رفتار نه تنها ضدآزادی است، بلکه ضد انسانیت است. و تاریخ هرگز این تناقض را نخواهد بخشید: کسانی که فریاد «آزادی بیان» سر میدهند، اما خود با روشهای دیکتاتورمآبانه عمل میکنند.
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد