به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»، حادثه بمباران زمین فوتبال چوار در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۶۵، یکی از تلخترین و تأثربرانگیزترین رویدادهای دوران جنگ تحمیلی به شمار میرود؛ حادثهای که نه در خط مقدم نبرد، بلکه در میان مردمی رخ داد که برای تماشای یک مسابقه فوتبال گرد هم آمده بودند. در آن روز، زمین فوتبال چوار در شهرستان ایلام، صحنهای از شور و نشاط ورزشی بود، اما حمله هوایی رژیم بعث عراق، این فضای ورزشی را در لحظهای کوتاه به صحنهای از اندوه، خون و فاجعه تبدیل کرد.
این حمله، جان تعدادی از بازیکنان، داوران و تماشاگران را گرفت و به یکی از نمادهای مظلومیت مردم غیرنظامی در جنگ تبدیل شد. حادثه چوار، تنها یک رویداد نظامی نبود، بلکه فاجعهای با ابعاد انسانی، اجتماعی، فرهنگی و حتی سیاسی بود که تا سالها در حافظه جمعی مردم استان ایلام و سراسر کشور باقی ماند.
فاجعهای در میانه یک مسابقه مردمی
در آن روز، زمین فوتبال چوار میزبان مسابقهای میان تیمهای محلی بود. جمعی از بازیکنان، داوران و مردم برای تماشای این رقابت ورزشی گرد هم آمده بودند. فضای مسابقه، فضایی عادی و صمیمی بود؛ جایی که مردم برای ساعتی دور از نگرانیهای جنگ، به تماشای فوتبال نشسته بودند.
اما این فضای ساده و مردمی، ناگهان با حمله هوایی دشمن بعثی به صحنهای از وحشت تبدیل شد. هواپیماهای عراقی باهدف قرار دادن این زمین فوتبال، بمبهایی را بر سر بازیکنان و تماشاگران فرود آوردند. در این حمله، تعدادی از ورزشکاران، داوران و مردم بیگناه به شهادت رسیدند و دهها نفر نیز مجروح شدند.
این حادثه، بهسرعت در سراسر کشور بازتاب یافت و به یکی از تلخترین نمونههای هدف قرارگرفتن غیرنظامیان در جنگ تحمیلی تبدیل شد.
نمادی از بیرحمی جنگ
قدرتاله نیاصادق، کارشناس ارشد مسائل سیاسی، در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار» گفت: بمباران زمین فوتبال چوار نماد آشکار بیرحمی جنگ و نشاندهنده آن است که در چنین شرایطی، حتی مکانهای ورزشی و تجمعات مردمی نیز از حملات در امان نبودند. مردم برای تماشای یک مسابقه عادی گرد هم آمده بودند، اما در یک لحظه، این فضای شاد به صحنهای از سوگ و اندوه تبدیل شد.
وی افزود: این حادثه باید بهعنوان یک درس تاریخی موردتوجه قرار گیرد. یادآوری چنین فجایعی میتواند اهمیت صلح، امنیت و حفظ جان غیرنظامیان در زمان جنگ را برای نسلهای آینده روشنتر کند. چوار به ما نشان داد که جنگ، مرز میان نظامی و غیرنظامی را از بین میبرد و قربانیان اصلی آن، مردم عادی هستند.
نیاصادق تصریح کرد: بازخوانی چنین وقایعی، تنها برای ثبت در تاریخ نیست، بلکه برای تقویت فرهنگ صلح و آگاهی نسلهای آینده ضروری است. جامعهای که گذشته خود را فراموش کند، ممکن است دوباره در همان مسیرهای خطرناک قدم بگذارد.
تأثیرات عمیق اجتماعی و روانی
حادثه چوار، تنها به جانباختن تعدادی از افراد ختم نشد، بلکه آثار عمیقی بر روحیه و ساختار اجتماعی منطقه بر جای گذاشت. بسیاری از خانوادهها در این حادثه عزیزان خود را از دست دادند و تا سالها با درد و اندوه این فاجعه زندگی کردند.
حجتالاسلام عمران احمدی، استاد حوزه و دانشگاه، در گفتگو با خبرنگار «ایلام بیدار» اظهار کرد: حادثه چوار تنها یک فاجعه انسانی نبود، بلکه آثار اجتماعی و فرهنگی عمیقی بر جای گذاشت. بسیاری از جوانان و نوجوانانی که در آن روز در زمین فوتبال حضور داشتند، میتوانستند آیندهسازان کشور باشند، اما این آینده به شکل تلخی از میان رفت.
وی ادامه داد: چنین حوادثی به جامعه یادآوری میکند که جنگ چه پیامدهای سنگینی دارد و چرا باید در مسیر صلح و همزیستی حرکت کرد. یادآوری این فاجعه، میتواند مانعی در برابر تکرار خشونتها در آینده باشد.
این استاد حوزه و دانشگاه تأکید کرد: وقتی یک زمین فوتبال که نماد نشاط و زندگی است، به صحنه شهادت و اندوه تبدیل میشود، این پیام را به جامعه منتقل میکند که جنگ، هیچ حد و مرزی نمیشناسد و همه شئون زندگی مردم را تحتتأثیر قرار میدهد.
چوار؛ زخمی ماندگار در حافظه جمعی
حادثه بمباران زمین فوتبال چوار، بهسرعت به یکی از خاطرات تلخ و ماندگار در ذهن مردم ایلام تبدیل شد. در سالهای پس از جنگ، بسیاری از خانوادهها و بازماندگان این حادثه، با یاد عزیزان ازدسترفته خود زندگی کردند.
این واقعه، به نمادی از مظلومیت مردم غیرنظامی در جنگ تبدیل شد؛ مردمی که نه سلاحی در دست داشتند و نه در میدان نبرد حضور داشتند، اما قربانی حملات دشمن شدند.
بسیاری از کارشناسان معتقدند که فاجعه چوار، یکی از نمونههای آشکار نقض حقوق غیرنظامیان در جنگ است. این حادثه، نشان داد که چگونه یک رویداد ورزشی ساده میتواند در شرایط جنگی، به صحنهای از تراژدی تبدیل شود.
بازتاب فرهنگی و هنری یک فاجعه
حادثه چوار، تنها در عرصه اجتماعی و سیاسی تأثیرگذار نبود، بلکه در حوزه فرهنگ و هنر نیز بازتاب گستردهای داشت. این فاجعه، الهامبخش آثار مختلفی در حوزه شعر، داستان، نقاشی و حتی مستندهای تصویری شد.
هنرمندان و نویسندگان، با خلق آثار مختلف، تلاش کردند تا درد و رنج مردم چوار را به تصویر بکشند و این حادثه را در حافظه فرهنگی جامعه ثبت کنند. بسیاری از این آثار، نهتنها روایتگر یک فاجعه، بلکه حامل پیام صلح و انسانیت بودند.
برگزاری مراسمهای یادبود برای قربانیان این حادثه نیز به بخشی از فرهنگ محلی منطقه تبدیل شد. این مراسمها، علاوه بر گرامیداشت یاد شهدا، به فرصتی برای بازخوانی درسهای جنگ و تأکید بر ضرورت صلح تبدیل شدند.
ضرورت پیگیری حقوقی و پاسداشت یاد قربانیان
سارا فلاحی، نماینده مردم ایلام در مجلس شورای اسلامی، در گفتگو با خبرنگار «ایلام بیدار» گفت: بمباران چوار باید بهعنوان یک سند تاریخی و زنگ هشداری برای توجه بیشتر به مسئولیتهای اجتماعی و قانونی در زمان بحران موردتوجه قرار گیرد. ما وظیفه داریم صدای مردم و خانوادههای قربانیان را به گوش مسئولان و مجامع بینالمللی برسانیم.
وی افزود: لازم است دستگاههای مسئول، در کنار پاسداشت یاد و خاطره قربانیان، اقدامات حقوقی و فرهنگی لازم را برای ثبت و معرفی این فاجعه در سطح ملی و جهانی انجام دهند.
فلاحی تأکید کرد: چنین حوادثی نباید به فراموشی سپرده شوند. ثبت و مستندسازی این فجایع، علاوه بر حفظ حافظه تاریخی، میتواند در مجامع بینالمللی نیز بهعنوان اسناد نقض حقوق بشر مورداستفاده قرار گیرد.
فاجعهای که به یک نماد تاریخی تبدیل شد
حادثه بمباران زمین فوتبال چوار، تنها یک رویداد تلخ در تقویم جنگ نیست، بلکه نمادی از مظلومیت مردم غیرنظامی و تبعات سنگین جنگ بر زندگی روزمره آنان است. این واقعه، خاطرهای دردناک در ذهن مردم ایلام و ایران باقی گذاشت و به یکی از نشانههای بیرحمی رژیم بعث عراق در دوران جنگ تبدیل شد.
چوار نشان داد که جنگ، تنها در سنگرها و میدانهای نبرد رخ نمیدهد، بلکه میتواند در یک زمین فوتبال، یک مدرسه یا یک بازار نیز قربانی بگیرد. این واقعیت، اهمیت توجه به صلح و امنیت را بیشازپیش نمایان میکند.
درسی برای نسلهای آینده
یادآوری فاجعه چوار، تنها برای مرور یک حادثه تاریخی نیست، بلکه برای انتقال یک پیام مهم به نسلهای آینده است. این حادثه نشان میدهد که دشمن از همه خطوط عبور کرده و زندگی مردم عادی را هدف قرار میدهد درحالیکه ادعای صلح دارد.
بازخوانی چنین رویدادهایی، میتواند در تقویت فرهنگ صلح، همبستگی و مسئولیتپذیری اجتماعی نقش مهمی ایفا کند. چوار، بهعنوان یکی از نمادهای مظلومیت مردم در جنگ، باید همواره در حافظه تاریخی جامعه باقی بماند.
حادثه بمباران زمین فوتبال چوار، اگرچه زخمی عمیق بر پیکر جامعه وارد کرد، اما درعینحال، به نمادی از مقاومت، همدلی و یادآوری ارزش صلح تبدیل شد. پاسداشت یاد قربانیان این فاجعه، نهتنها یک وظیفه اخلاقی و انسانی است، بلکه گامی در جهت جلوگیری از تکرار چنین حوادثی در آینده به شمار میرود.
انتهای خبر/ر
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد