سرویس : اجتماعی
کد خبر: 77417
|
01:00 - 1405/07/20
نسخه چاپی

روایت دختری از موفقیتی که پشت آن سه سال تلاش بود؛

رتبه ۶۶ حاصل شد؛ رؤیای دیدار اما نه

رتبه ۶۶ حاصل شد؛ رؤیای دیدار اما نه
تانیا کرمی، دانش‌آموز شهرستان ملکشاهی، پس از سه سال تلاش بی‌وقفه و مطالعه مستمر، موفق به کسب رتبه ۶۶ کنکور علوم انسانی شد؛ موفقیتی ارزشمند که ثمره روزهای سخت، پشتکار خستگی‌ناپذیر و حمایت‌های خانواده است. اما در پس این افتخار، رؤیایی ناتمام نیز نهفته است؛ آرزوی دیدار با رهبر شهید که فرصت تحقق نیافت و به خاطره‌ای تلخ و ماندگار تبدیل شد.

به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی«ایلام بیدار»، علم‌آموزی و کسب دانش، یکی از مهم‌ترین مسیرهای پیشرفت فردی و اجتماعی است؛ مسیری که ثمره آن تنها در کسب رتبه و ورود به دانشگاه خلاصه نمی‌شود، بلکه می‌تواند زمینه‌ساز تربیت نسلی متخصص، توانمند و مسئولیت‌پذیر برای ساختن آینده کشور باشد. هر دانش‌آموزی که با هدف و پشتکار در مسیر تحصیل قدم برمی‌دارد، در حقیقت بخشی از آینده علمی و انسانی جامعه را شکل می‌دهد و می‌تواند دانش و توانایی خود را در مسیر خدمت به مردم و پیشرفت وطن به کار بگیرد.


کنکور سراسری برای بسیاری از دانش‌آموزان یکی از مهم‌ترین آزمون‌های دوران تحصیل است؛ آزمونی که عبور موفق از آن نیازمند برنامه‌ریزی، استمرار، مدیریت زمان، پشت سر گذاشتن سختی‌ها و حمایت خانواده است. موفقیت دانش‌آموزان در شهرستان‌هایی مانند ملکشاهی نیز نشان می‌دهد که رسیدن به جایگاه‌های علمی کشور تنها به امکانات شهرهای بزرگ وابسته نیست و اراده، تلاش و باور به توانایی‌های خود می‌تواند مسیر موفقیت را هموار کند.

تانیا کرمی، دانش‌آموز شهرستان ملکشاهی، با کسب رتبه ۶۶ کنکور سراسری۱۴۰۵ در گروه آزمایشی علوم انسانی، یکی از موفقیت‌های ارزشمند دانش‌آموزان این شهرستان را رقم زده است. 

کرمی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی«ایلام بیدار»، از سه سال مطالعه و تلاش، روزهای سخت امتحانات نهایی، حمایت خانواده، خاطره مادربزرگش، آرزوی دیدار رهبر، تجربه آزمون‌های آزمایشی، اهداف تحصیلی و نگاهش به نقش علم و دانش در آینده کشور می‌گوید.

مسیر سه‌ساله برای رسیدن به رتبه ۶۶ چگونه آغاز شد؟ 

مطالعه جدی من از پایه دهم آغاز شد. در سال دهم روزانه حدود ۶ تا ۷ ساعت مطالعه داشتم و سعی می‌کردم پایه درسی خودم را به شکل خوبی تقویت کنم. از همان ابتدا برایم مهم بود که مطالب را فقط حفظ نکنم و درک درستی از درس‌ها داشته باشم. 

در پایه یازدهم، کتاب‌های تست را هم وارد برنامه مطالعاتی‌ام کردم و میزان مطالعه‌ام به حدود ۸ تا ۹ ساعت در روز رسید. کم‌کم با تست‌زنی و مدیریت زمان بیشتر آشنا شدم و متوجه شدم برای رسیدن به نتیجه مطلوب، کیفیت مطالعه در کنار ساعت مطالعه اهمیت زیادی دارد. تابستان سال دوازدهم برای من دوره مهمی بود. در این مدت هم مطالب پایه‌های دهم و یازدهم را مرور می‌کردم و هم مطالعه برخی مباحث پایه دوازدهم و تست‌زنی را شروع کردم. روزانه حدود ۹ تا ۱۰ ساعت درس می‌خواندم و تلاش می‌کردم با آمادگی بیشتری وارد سال دوازدهم شوم.

در سال دوازدهم شرایط مطالعه چگونه بود؟ 

سال دوازدهم شرایط متفاوتی داشتم و به دلیل شرایط خاص، حضورم در مدرسه بسیار محدود بود. به همین دلیل سعی می‌کردم از زمان‌هایی که در اختیار داشتم نهایت استفاده را ببرم. میزان مطالعه‌ام در آن دوره به حدود ۱۲ تا ۱۳ ساعت در روز رسید. 

حتی زمانی که به مدرسه می‌رفتم، اگر کلاس خالی وجود داشت و معلمان اجازه می‌دادند، همان‌جا مطالعه می‌کردم. برای من مهم بود که زمان‌های کوتاه را هم از دست ندهم. شاید هر کدام از این زمان‌ها به تنهایی زیاد نباشد، اما وقتی در طول روز جمع می‌شود، می‌تواند تأثیر زیادی داشته باشد. با تعطیلی مدارس و نزدیک شدن به امتحانات نهایی، مطالعه‌ام فشرده‌تر شد و بعضی روزها ۱۲ تا ۱۳ ساعت درس می‌خواندم.

سخت‌ترین روزهای مسیر چه زمانی بود؟ 

دوران امتحانات نهایی یکی از سخت‌ترین بخش‌های مسیر بود. فاصله امتحانات کم بود و حجم مطالب زیادی باید در مدت کوتاهی آماده می‌شد. بعضی شب‌ها کمتر از چهار ساعت می‌خوابیدم و گاهی تا صبح بیدار می‌ماندم تا مطالب را جمع‌بندی کنم. 

در بعضی روزهای امتحانات نهایی، میزان مطالعه‌ام به ۱۵ تا ۱۶ ساعت می‌رسید. شرایط سختی بود، اما چون هدف مشخصی داشتم، سعی می‌کردم خستگی را مدیریت کنم و تا پایان مسیر ادامه بدهم. 

بعد از امتحانات نهایی چقدر برای کنکور فرصت داشتید؟ 

بعد از پایان امتحانات دوازدهم، حدود ۱۰ تا ۱۵ روز برای کنکور فرصت داشتیم. همان روزی که از آخرین امتحان برگشتم، مطالعه برای کنکور را شروع کردم. در آن مدت روزانه حدود ۱۳ تا ۱۴ ساعت درس می‌خواندم. فرصت بسیار کوتاه بود و باید مطالبی را که در طول سه سال مطالعه کرده بودم، مرور و تست‌زنی می‌کردم. تلاش کردم از همان زمان محدود هم بیشترین استفاده را داشته باشم. 

خانواده در این مسیر چه نقشی داشتند؟

خانواده مهم‌ترین پشتوانه من در این مسیر بودند. مادرم در این سه سال زحمات بسیار زیادی برای من کشید و حتی بسیاری از برنامه‌های شخصی خودش را کنار گذاشت تا بتواند در کنار من باشد.

مادرم حدود 6 سال، ابتدا در دوران کنکور برادرم و بعد در دوران کنکور من، شرایط سختی را تحمل کرد. حمایت‌های او برای من بسیار ارزشمند بود و همیشه یکی از مهم‌ترین انگیزه‌هایم برای ادامه دادن مسیر محسوب می‌شد. 


واقعاً بخش بزرگی از این موفقیت را مدیون خانواده‌ام هستم و امیدوارم بتوانم با موفقیت‌های آینده، بخشی از زحمات آنها را جبران کنم. 

مادربزرگتان چه جایگاهی در این مسیر داشت؟ 

حدود دو ماه قبل از کنکور مادربزرگم را از دست دادم. ایشان یکی از مهم‌ترین پشتوانه‌های زندگی من و از نزدیک‌ترین دوستانم بودند و از دست دادنشان برایم بسیار سخت بود. به خودم قول داده بودم که تلاش کنم و رتبه خوبی به دست بیاورم تا باعث خوشحالی مادربزرگم شوم. در روزهایی که شرایط روحی سختی داشتم، همین قولی که به خودم داده بودم، یکی از دلایلی بود که کمک کرد مسیرم را ادامه بدهم. 

آرزوی دیدار رهبر شهید که ناتمام ماند 

یکی دیگر از اتفاقاتی که در این مسیر از نظر روحی برای من بسیار سنگین بود، شهادت رهبرمان بود. من واقعاً به ایشان علاقه و وابستگی داشتم و همیشه آرزو می‌کردم یک روز رتبه خوبی در کنکور به دست بیاورم، به تهران بروم و ایشان را از نزدیک ببینم. 

 



دوست داشتم وقتی به موفقیت رسیدم، این موفقیت را با ایشان در میان بگذارم و از نزدیک ایشان را ببینم، اما متأسفانه این فرصت و آرزو قسمت نشد. این اتفاق برای من بسیار سخت بود و از نظر روحی تأثیر زیادی روی من گذاشت. 

با این حال، تلاش کردم در مسیر درسی و هدفی که برای خودم تعیین کرده بودم ادامه بدهم. همیشه دوست داشتم موفق شوم و روزی بتوانم رهبر را از نزدیک ببینم و موفقیتم را با ایشان در میان بگذارم. متأسفانه این دیدار قسمت نشد، اما این آرزو برای من همیشه ارزشمند خواهد بود.

رتبه ۶۶ برای من فقط یک عدد نیست

رتبه ۶۶ کنکور برای من فقط یک عدد در کارنامه نیست. پشت این رتبه سه سال مطالعه مستمر، ساعت‌های طولانی درس خواندن، روزهای سخت امتحانات، فشارهای روحی، حمایت خانواده و خاطرات عزیزانی قرار دارد که در این مسیر کنار من بودند. 



وقتی به این مسیر نگاه می‌کنم، تمام روزهایی را به یاد می‌آورم که خسته بودم اما ادامه دادم؛ روزهایی که از تفریح و استراحت خودم گذشتم و تلاش کردم به هدفی که برای خودم تعیین کرده بودم نزدیک‌تر شوم. 

شاید بعضی از آرزوهایی که در این مسیر داشتم به همان شکلی که تصور می‌کردم محقق نشد، اما همین هدف‌ها و آرزوها به من انگیزه دادند که ادامه بدهم و برای رسیدن به موفقیت تلاش کنم. 

آزمون‌های آزمایشی چقدر به موفقیت شما کمک کرد؟ 

سه سال در آزمون‌های کانون فرهنگی آموزش شرکت کردم و در کنار آن، گاهی آزمون‌های آنلاین و کتاب‌های تست مختلف را هم کار می‌کردم. 

آزمون‌های هفتگی باعث شد مرتب با فضای آزمون، مدیریت زمان و شرایط پاسخگویی به سؤالات آشنا باشم. همین موضوع کمک زیادی کرد که روز کنکور استرس نداشته باشم. روز کنکور احساس نمی‌کردم وارد یک فضای کاملاً ناشناخته شده‌ام؛ بیشتر شبیه یکی از همان آزمون‌هایی بود که در طول سه سال بارها تجربه کرده بودم.

انتخاب رشته و دانشگاه آینده‌تان چیست؟

به رشته حسابداری علاقه دارم و امیدوارم بتوانم در دانشگاه تهران یا دانشگاه شهید بهشتی ادامه تحصیل بدهم. برای آینده برنامه‌هایی دارم و دوست دارم در رشته‌ای که انتخاب می‌کنم، مسیر علمی خودم را ادامه بدهم. برای من دانشگاه فقط محلی برای گرفتن مدرک نیست. دوست دارم در کنار تحصیل، مهارت و دانش واقعی کسب کنم و بتوانم در آینده از تخصصم برای پیشرفت خودم و جامعه استفاده کنم.

به عنوان رتبه ۶۶ کنکور، چه توصیه‌ای برای دانش‌آموزان دارید؟ 

اولین چیزی که برای موفقیت لازم است، جدیت و داشتن هدف است. دانش‌آموز باید بداند چه می‌خواهد و به چه رشته‌ای علاقه دارد. وقتی هدف مشخص باشد، تحمل سختی‌های مسیر هم آسان‌تر می‌شود. 
نباید با دیدن نتیجه یک آزمون یا یک روز سخت، ناامید شد. ممکن است گاهی نتیجه‌ای که انتظار داریم به دست نیاید، اما نباید اجازه بدهیم یک اتفاق باعث شود هدفمان را کنار بگذاریم. به دانش‌آموزان می‌گویم خودشان را باور داشته باشند. 
موفقیت فقط متعلق به دانش‌آموزانی نیست که در شهرهای بزرگ زندگی می‌کنند. اگر کسی هدف داشته باشد، برنامه‌ریزی کند و استمرار داشته باشد، می‌تواند به نتیجه خوبی برسد. 

علم‌آموزی چه نقشی در آینده جوانان و کشور دارد؟ 

به نظر من درس خواندن و کسب دانش فقط برای قبولی در کنکور یا ورود به دانشگاه نیست. جامعه برای پیشرفت به جوانانی نیاز دارد که دانش، تخصص و مهارت داشته باشند.

هر کدام از ما اگر در مسیر علم و یادگیری قدم برداریم، در آینده می‌توانیم بخشی از مشکلات جامعه را حل کنیم و برای کشورمان مفید باشیم. سواد و دانش زمانی ارزش بیشتری پیدا می‌کند که بتوانیم از آن برای خدمت به مردم و آبادانی کشور استفاده کنیم.

من امیدوارم موفقیت من باعث شود دانش‌آموزان هم به آینده خودشان امیدوارتر شوند و برای رسیدن به اهداف علمی بزرگ‌تر تلاش کنند. دوست دارم اگر در آینده به جایگاهی رسیدم، بتوانم دانشی را که به دست آورده‌ام در مسیر خدمت به مردم و کشورم به کار بگیرم. 

رتبه ۶۶ برای من پایان مسیر نیست؛ بلکه شروع راهی است که امیدوارم در ادامه آن بتوانم بیشتر یاد بگیرم، موفق‌تر باشم و بخشی از توان و دانش خودم را در مسیر پیشرفت مردم و کشورم قرار دهم.

 

 

انتهای خبر/م

نظر شما

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد

تازه ترین مطالب