به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»، رضا کریمی صالح فعال سیاسی در یادداشتی نوشت: تصمیم امارات متحده عربی برای خروج از سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و ائتلاف اوپکپلاس را نمیتوان صرفاً یک واکنش مقطعی دانست. این تصمیم میتواند نتیجه سالها نارضایتی انباشته، تغییر در راهبردهای اقتصادی و بهرهگیری از شرایط ژئوپلیتیک متغیر منطقه باشد. این روند را میتوان در چهار محور اقتصادی، استراتژیک، ژئوپلیتیک و زمانبندی تحلیل کرد.
نخست، در حوزه اقتصاد انرژی، امارات طی سالهای اخیر سرمایهگذاری گستردهای در توسعه زیرساختهای نفتی انجام داده است. این کشور قصد دارد ظرفیت تولید خود را تا چند سال آینده به حدود پنج میلیون بشکه در روز برساند. با این حال، نظام سهمیهبندی اوپکپلاس تولید امارات را محدود میکند و مانع بهرهبرداری کامل از این ظرفیت شده است. در چنین شرایطی، رویکرد امارات بهتدریج از «مدیریت قیمت از طریق محدودیت عرضه» به «افزایش تولید برای تصاحب سهم بیشتر از بازار جهانی» تغییریافته است؛ بهویژه باتوجهبه این نگرانی که در بلندمدت، گذار جهانی به انرژیهای پاک میتواند تقاضای نفت را کاهش دهد.
دوم، مسئله استقلال استراتژیک در تصمیمگیری انرژی مطرح است. ساختار تصمیمگیری در اوپکپلاس تا حد زیادی تحتتأثیر توافقات میان تولیدکنندگان بزرگ، بهویژه عربستان سعودی و روسیه، قرار دارد. امارات که خود را بازیگری مهم در بازار جهانی انرژی میداند، گاه از محدود بودن نقش خود در تعیین سیاستهای تولیدی ناراضی بوده است. خروج از چنین چارچوبی میتواند به این کشور امکان دهد سیاست تولید و صادرات نفت خود را با انعطاف بیشتری تنظیم کند.
سوم، تحولات ژئوپلیتیک منطقهای نیز در این محاسبات بیتأثیر نیست. افزایش تنشهای امنیتی در خاورمیانه و تغییر در الگوهای اتحادهای منطقهای باعث شده برخی کشورها به بازنگری در وابستگیهای سنتی خود بپردازند. در چنین فضایی، امارات ممکن است ترجیح دهد در حوزههای راهبردی، از جمله انرژی، استقلال بیشتری در تصمیمگیری داشته باشد.
چهارم، زمانبندی چنین تصمیمی نیز اهمیت دارد. بازار جهانی انرژی در سالهای اخیر تحتتأثیر جنگها، تنشهای ژئوپلیتیک و اختلال در مسیرهای انتقال انرژی با نوسانهای زیادی روبهرو بوده است. در چنین شرایطی، تغییر در سیاست تولید یک کشور ممکن است کمتر از گذشته بهعنوان عامل اصلی نوسان قیمتها دیده شود و همین امر میتواند فضای مانور بیشتری برای تصمیمهای مستقل ایجاد کند.
در مجموع، بحث درباره خروج امارات از اوپک را میتوان نشانهای از تغییرات عمیقتر در ساختار بازار جهانی انرژی دانست؛ تغییراتی که از رقابت بر سر قیمت به رقابت بر سر سهم بازار، و از همکاریهای سنتی به سیاستهای انرژی انعطافپذیرتر در حال حرکت است.
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد