علی احمدی در گفتوگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار» با اشاره به تحولات اخیر منطقه و روند مذاکرات، اظهار کرد: رفتارهای اخیر جمهوری اسلامی ایران نشان میدهد که تهران نهتنها در موضع انفعال قرار ندارد، بلکه بهعنوان بازیگر تعیینکننده، ابتکار عمل میدانی و سیاسی را در دست گرفته است. امروز این ایران است که معادلات امنیتی در خلیجفارس و تنگه هرمز را مدیریت میکند و حضور فعال و مقتدرانه آن، طرف مقابل را وادار به محاسبه دقیقتر کرده است.
وی افزود: کنترل رفتوآمد در تنگه هرمز و حضور مستمر نیروهای ایرانی در این منطقه راهبردی، پیامی روشن به طرفهای مقابل دارد؛ اینکه افزایش تنشها نهتنها ایران را به عقبنشینی وادار نکرده، بلکه موجب تقویت حضور و آمادگی آن در میدان شده است. این سطح از اقتدار، نتیجه سالها برنامهریزی دفاعی و شناخت دقیق از محیط عملیاتی منطقه است.
تحلیلگر مسائل بینالملل با اشاره به موضوع نظارت پهپادی ایران بر ناو هواپیمابر آمریکایی، گفت: پرواز پهپادهای ایرانی بر فراز ناو لینکلن، آن هم در فاصلهای حدود هزارکیلومتری از مرزهای کشور، یک رخداد معمولی نیست و حامل پیامهای امنیتی مهمی است. حتی اگر آمریکاییها مدعی ساقط کردن یک پهپاد شده باشند، اصل انجام این عملیات نشان میدهد ایران از ژستهای نظامی آمریکا هراسی ندارد و توان رصد، پایش و حضور پنهان در نزدیکی تجهیزات راهبردی دشمن را داراست.
وی افزود: این اقدام بهوضوح نشان داد که ایران توانایی ارسال پهپادهای متعدد و استمرار عملیات نظارتی را دارد و میتواند در صورت لزوم، سطح و دامنه این حضور را افزایش دهد. طبیعی است که طرف مقابل با خود این پرسش را مطرح کند که اگر بهجای یک پهپاد شناسایی، دهها یا حتی صدها پهپاد عملیاتی وارد میدان شوند، چه سناریویی رقم خواهد خورد.
احمدی در ادامه به موضوع تعیین محل مذاکرات اشاره کرد و گفت: یکی دیگر از نشانههای اعمال قدرت ایران، تعیین چارچوب و محل مذاکرات است. اینکه در نهایت، مسیر گفتگوها به همان مکان موردنظر ایران بازمیگردد، نشان میدهد جمهوری اسلامی قصد ندارد از موضع ضعف وارد مذاکره شود. پذیرش این موضوع از سوی طرف مقابل، ولو بهصورت نمادین، حاکی از تغییر توازن در فضای دیپلماتیک است.
وی افزود: جمهوری اسلامی ایران در شرایط کنونی از یک دکترین دفاعی و جنگی مشخص برخوردار است. سناریوهای مختلف در نهادهای عالی تصمیمگیر بررسی شده و برای هر وضعیت احتمالی، تدابیر لازم اندیشیده شده است. از این رو، تحرکات میدانی و رفتارهای تهاجمی حسابشده در این مقطع زمانی، برای جلوگیری از القای ضعف یا عقبنشینی، کاملاً ضروری به نظر میرسد؛ چه در حوزه مذاکرات، چه در گشتهای دریایی و چه در نظارتهای هوایی.
تحلیلگر مسائل بینالملل درباره بازگشت آمریکا به میز مذاکرات قبلی، تصریح کرد: بازگشت به عمان پس از چند دور تلاش ناموفق، نشان میدهد که آمریکا در نهایت مجبور شد به همان چارچوب موردنظر ایران بازگردد. این مسئله، فضا را عملاً به شرایط پیش از جنگ ۱۲ روزه بازمیگرداند و نشاندهنده هوشمندی تیم ایرانی در مدیریت همزمان میدان و دیپلماسی است.
وی افزود: ایران بهصراحت اعلام کرده که مذاکرات باید صرفاً در چارچوب هستهای ادامه یابد و امتداد گفتوگوهای پیشین باشد. فارغ از اینکه نتیجه نهایی چه خواهد شد، همین پذیرش چارچوب از سوی آمریکا، بهخودیخود یک دستاورد سیاسی محسوب میشود.
احمدی در پایان خاطرنشان کرد: هرچند احتمال ناکامی مذاکرات بیش از موفقیت آن است، اما ادامه گفتوگوها دستکم این فایده را برای آمریکا دارد که از تبعات یک جنگ پرهزینه و غیرقابلکنترل فاصله بگیرد. به نظر میرسد در شرایط فعلی، نه اراده و نه توان لازم برای آغاز یک جنگ جدید وجود ندارد، چرا که پیامدهای جهانی آن میتواند دامنگیر خود آمریکا شود. بهترین گزینه برای واشنگتن، رسیدن به یک توافق واقعی با ایران است؛ توافقی که در صورت تحقق، میتواند منافع دو طرف را تأمین کند. در غیر این صورت، ایران مسیر مقاومت و مقابله با تحریمها را ادامه خواهد داد؛ مسیری که نهتنها متوقف نخواهد شد، بلکه برای آمریکا نیز دستاوردی به همراه نخواهد داشت.
انتهای خبر/ر
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد