به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»، درمانگاه نور شهرستان چوار سالهاست در میان وعدههای مسئولان، تصمیمهای ناتمام و اختلاف روایت دستگاههای متولی گرفتار شده است؛ ساختمانی که به گفته شرکت پتروشیمی ایلام، با استفاده از ظرفیت مسئولیتهای اجتماعی برای راهاندازی مرکز درمانی خریداری شده، اما همچنان درباره نحوه تخصیص طبقات آن اختلاف نظر وجود دارد.
از یک سو دانشگاه علوم پزشکی ایلام از آمادگی برای تجهیز مرکز سلامت چوار سخن میگوید و از سوی دیگر، سازمان انتقال خون استان مدعی است که کل ساختمان در اختیار این سازمان قرار گرفته است. در این میان، مردم چوار همچنان چشمانتظار روشن شدن تکلیف درمانگاهی هستند که قرار بود بخشی از مشکلات درمانی آنان را برطرف کند.
جالبتر اینکه این درمانگاه تاکنون دوبار توسط بخش خصوصی افتتاح شده است و خرید این درمانگاه توسط پتروشیمی ایلام برای واگذاری به دولت و ارائه خدمات درمانی به مردم بود که همچنان محقق نشده است.
درمانگاه نور چوار؛ مطالبهای که در گذر زمان فرسوده شد
تأمین خدمات درمانی مناسب، یکی از مهمترین مطالبات مردم شهرستان چوار است؛ شهرستانی که به دلیل نزدیکی به مراکز صنعتی و استقرار مجموعههایی همچون پتروشیمی ایلام، اهمیت ویژهای در ساختار اقتصادی استان دارد، اما در حوزه خدمات درمانی همچنان با ضرورت تقویت زیرساختها مواجه است.
راهاندازی یک مرکز درمانی مجهز در چوار میتواند دسترسی شهروندان به خدمات بهداشتی، تشخیصی و درمانی را تسهیل کند و بخشی از مراجعات آنان به مراکز درمانی شهر ایلام را کاهش دهد. با این حال، آنچه در سالهای گذشته درباره درمانگاه این شهرستان رقم خورده، بیش از آنکه به بهرهبرداری از یک مرکز خدماتی منجر شود، به زنجیرهای از وعدهها و تصمیمهای بلاتکلیف شباهت دارد.
موضوع درمانگاه چوار، صرفاً مسئله ساخت یک ساختمان یا تأمین تجهیزات پزشکی نیست؛ بلکه به هماهنگی میان دستگاههای اجرایی، تعیین دقیق مالکیت و کاربری فضا، استفاده هدفمند از ظرفیت مسئولیتهای اجتماعی صنایع و در نهایت، پاسخگویی به یک مطالبه عمومی مربوط میشود.
اکنون پرسش اصلی این است: چرا پس از گذشت سالها، هنوز تکلیف محل استقرار درمانگاه شهرستان چوار بهصورت شفاف مشخص نشده است؟
ساختمانی که قرار بود گره درمان چوار را باز کند
یکی از مهمترین محورهای این ماجرا، ساختمانی سهطبقه است که شرکت پتروشیمی ایلام از محل مسئولیتهای اجتماعی خود در شهرستان چوار خریداری کرده است. بر اساس توضیحات مدیرعامل این شرکت، ساختمان مذکور برای استفاده در حوزه خدمات درمانی و انتقال خون اختصاص یافته است.
یوسف شریفی، مدیرعامل شرکت پتروشیمی ایلام، درباره وضعیت این ساختمان اظهار کرده است که از محل مسئولیتهای اجتماعی، ساختمانی سهطبقه در شهرستان چوار به مرکز درمانی و انتقال خون اختصاص داده شده است.
دیرعامل پتروشیمی ایلام در بخش دیگری از سخنان خود گفت: یکی از اقدامات مهم سال گذشته، خرید یک درمانگاه با اعتباری بالغ بر ۳۲ میلیارد تومان بود که در اختیار مجموعه بهداشت شهرستان قرار گرفت تا در خدمت مردم منطقه باشد.
وی افزود: طبقه اول این ساختمان به مرکز درمانی و دو طبقه دیگر به انتقال خون اختصاص یافته است.
این اظهارات در نگاه نخست، از وجود یک تصمیم مشخص برای تقسیم فضای ساختمان حکایت دارد؛ تصمیمی که میتوانست زمینهساز راهاندازی درمانگاه و استقرار خدمات انتقال خون در شهرستان چوار باشد. با این حال، اختلاف روایت میان دستگاههای مسئول نشان میدهد که موضوع در همین مرحله متوقف نمانده و هنوز درباره نحوه تخصیص ساختمان، ابهام وجود دارد.
در واقع، خرید ساختمان بهتنهایی به معنای ایجاد یک مرکز درمانی فعال نیست. پس از تأمین مکان، لازم است کاربری آن بهصورت رسمی مشخص شود، دستگاه بهرهبردار معرفی شود، مسئولیت تأمین هزینههای تکمیل و تجهیز روشن باشد و برنامه زمانبندی بهرهبرداری نیز اعلام شود. نبود شفافیت در هر یک از این مراحل، میتواند یک فرصت مهم را به پروژهای طولانی و فرسایشی تبدیل کند.
سه طبقه، چند روایت؛ اختلاف از کجا آغاز شده است؟
در سوی دیگر این ماجرا، سازمان انتقال خون ایلام قرار دارد؛ سازمانی که بنا بر روایت مطرحشده درباره وضعیت ساختمان چوار، اعلام کرده است که کل ساختمان سهطبقه در اختیار این مجموعه قرار گرفته است.
این روایت با توضیحات مدیرعامل پتروشیمی ایلام درباره اختصاص طبقه اول به مرکز درمانی و دو طبقه دیگر به انتقال خون تفاوت دارد. همین اختلاف، پرسشهای مهمی را درباره تصمیم نهایی، اسناد تخصیص ساختمان و حدود اختیارات دستگاههای ذیربط ایجاد میکند.
اگر ساختمان بهطور کامل به انتقال خون اختصاص یافته است، پس محل راهاندازی درمانگاه شهرستان چوار کجاست؟ اگر طبقه اول برای مرکز درمانی در نظر گرفته شده، چرا هنوز محل استقرار درمانگاه از سوی دانشگاه علوم پزشکی بهعنوان مکان نهایی معرفی نشده است؟ و اگر تصمیمی برای تغییر کاربری یا جابهجایی سهم دستگاهها اتخاذ شده، چرا نتیجه آن بهصورت شفاف به مردم اعلام نشده است؟
این پرسشها زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که دانشگاه علوم پزشکی ایلام نیز از آمادگی برای تجهیز مرکز درمانی چوار سخن گفته است. بنابراین، موضوع تنها به اختلاف میان دو دستگاه محدود نمیشود؛ بلکه مستقیماً با امکان آغاز فرآیند تجهیز و ارائه خدمات درمانی به مردم ارتباط دارد.
ضروری است مسئولان مربوطه با انتشار اطلاعات دقیق درباره وضعیت حقوقی و اداری ساختمان، به این ابهام پایان دهند. مشخص شدن مالکیت، بهرهبردار، طبقات اختصاصیافته و کاربری نهایی، نخستین گام برای خروج این پروژه از وضعیت فعلی است.
مکان مشخص شود، آماده تجهیز هستیم
در شرایطی که محل استقرار درمانگاه همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد، دانشگاه علوم پزشکی ایلام از آمادگی خود برای تجهیز مرکز سلامت شهرستان چوار خبر داده است؛ موضوعی که میتواند نقطه آغاز حل مسئله باشد، مشروط بر آنکه سایر دستگاههای مسئول نیز به تعهدات خود عمل کنند.
عباس قیصوری، رئیس دانشگاه علوم پزشکی ایلام، درباره وضعیت درمانگاه شهرستان چوار گفت: دانشگاه علوم پزشکی برای شهرستان چوار در نظر دارد مرکز منتخب سلامت را احداث کند، اما این امر نیازمند همکاری پتروشیمی و پالایشگاه در این شهرستان است.
وی افزود: در صورت مشخص شدن مکان این درمانگاه، آمادگی داریم که آن را تجهیز کنیم؛ هرچند نیاز است تا از ظرفیتهای مسئولیتهای اجتماعی پتروشیمی و پالایشگاه ایلام نیز استفاده شود.
این اظهارات نشان میدهد که دانشگاه علوم پزشکی، اصل تقویت خدمات درمانی در چوار را در دستور کار دارد، اما تعیین مکان مناسب و همکاری صنایع را از الزامات اجرای این طرح میداند.
از منظر اجرایی، چنین رویکردی قابل فهم است؛ زیرا تجهیز یک مرکز درمانی نیازمند فضای مناسب، زیرساختهای استاندارد، تأیید کاربری و امکان استقرار تجهیزات و نیروهای تخصصی است. دانشگاه علوم پزشکی نمیتواند بدون مشخص بودن محل و وضعیت حقوقی ساختمان، فرآیند تجهیز را به شکل نهایی آغاز کند.
با این حال، استمرار بلاتکلیفی در تعیین مکان، میتواند آمادگی اعلامشده را نیز به تعویق بیندازد. از همین رو، لازم است دستگاههای مسئول به جای تکرار مواضع کلی، در یک نشست مشترک تصمیم نهایی را اتخاذ و نتیجه را بهصورت رسمی اعلام کنند.
مرکز منتخب سلامت؛ فراتر از یک درمانگاه معمولی
اهمیت تعیین تکلیف این پروژه زمانی روشنتر میشود که به نوع خدمات پیشبینیشده برای مرکز منتخب سلامت چوار توجه کنیم. طبق توضیحات رئیس دانشگاه علوم پزشکی ایلام، این مرکز قرار است مجموعهای از خدمات بهداشتی، تشخیصی، درمانی و اورژانسی را ارائه دهد؛ خدماتی که در صورت تحقق، میتواند نقش مهمی در ارتقای سطح دسترسی مردم شهرستان به مراقبتهای سلامت داشته باشد.
بسته خدمات پیشبینیشده برای این مرکز، طیف متنوعی را دربرمیگیرد؛ از خدمات بهداشتی و درمانی سرپایی گرفته تا خدمات احیای قلبی ریوی، اقدامات اولیه اورژانسی و پایدارسازی بیماران بدحال.
همچنین ارائه خدمات اولیه تروما و حوادث ترافیکی، پذیرش و پاسخگویی به بیماران ترومایی، احیای پیشرفته بیماران آسیبدیده و مدیریت بیماران با ظرفیت ارتقایافته، از جمله خدماتی است که برای این مرکز مطرح شده است.
در کنار این موارد، خدمات مامایی و زایمان، انتقال و اعزام بیماران اورژانسی به بیمارستان معین، آزمایشگاه سطح یک، رادیولوژی برای تصویربرداری ساده، خدمات دارویی سطح یک و بستری کوتاهمدت تحت نظر نیز در فهرست خدمات اعلامشده قرار دارد.
چنین مجموعهای نشان میدهد که موضوع درمانگاه چوار نباید به یک فضای محدود برای ویزیتهای معمولی تقلیل یابد. اگر قرار است این مرکز بهعنوان یک مرکز منتخب سلامت فعالیت کند، باید از ابتدا درباره ظرفیت واقعی آن، نیروی انسانی مورد نیاز، تجهیزات، شیفتهای کاری، خدمات شبانهروزی و ارتباط آن با بیمارستان معین تصمیمگیری شود.
از سوی دیگر، اعلام فهرست خدمات، بدون ارائه برنامه اجرایی و زمانبندی روشن، نمیتواند پاسخگوی مطالبه مردم باشد. شهروندان بیش از هر چیز نیاز دارند بدانند این خدمات چه زمانی و در چه مکانی در دسترس آنان قرار خواهد گرفت.
مسئولیت اجتماعی صنایع؛ از اختصاص ساختمان تا نتیجه ملموس
پتروشیمی ایلام و دیگر مجموعههای صنعتی فعال در استان، از ظرفیت مهمی در حوزه مسئولیتهای اجتماعی برخوردارند. استفاده از این ظرفیت برای توسعه خدمات درمانی شهرستان چوار، میتواند نمونهای از پیوند میان فعالیت اقتصادی صنایع و رفع نیازهای عمومی منطقه باشد.
اما مسئولیت اجتماعی زمانی به نتیجه مطلوب میرسد که خروجی آن برای مردم قابل مشاهده و قابل سنجش باشد. خرید یک ساختمان، اگرچه اقدامی مهم است، اما زمانی ارزش نهایی خود را نشان میدهد که ساختمان به مرکز درمانی فعال تبدیل شود و خدمات آن در اختیار شهروندان قرار گیرد.
در این میان، لازم است نقش هر یک از دستگاهها بهطور دقیق مشخص شود. پتروشیمی و پالایشگاه باید درباره میزان مشارکت خود در تأمین زیرساختها، تکمیل ساختمان و پشتیبانی از پروژه توضیح دهند. دانشگاه علوم پزشکی نیز باید برنامه خود را برای تجهیز، تأمین نیروی انسانی و راهاندازی خدمات اعلام کند. سازمان انتقال خون هم باید وضعیت تخصیص فضا و نیازهای واقعی خود را شفافسازی کند.
اگر هر دستگاه، بخشی از پروژه را در اختیار دارد اما مسئولیت نهایی مشخص نیست، نتیجه چیزی جز توقف طرح در میان مکاتبات و جلسات نخواهد بود.
مردم چوار قربانی نبود هماهنگی نشوند
در بسیاری از پروژههای عمومی، اختلاف میان دستگاهها زمانی به یک بحران تبدیل میشود که هیچ نهادی مسئولیت حل نهایی مسئله را بر عهده نگیرد. درمانگاه چوار نیز در صورت ادامه این وضعیت، ممکن است با همین خطر مواجه شود؛ پروژهای که ساختمان دارد، متولیانی دارد و حتی آمادگی تجهیز آن اعلام شده، اما همچنان در مرحله تعیین تکلیف محل باقی مانده است.
این شرایط برای مردم شهرستان چوار قابل قبول نیست. شهروندان حق دارند از مسئولان بپرسند که سرنوشت درمانگاه آنان چه شده است، چرا اختلاف روایتها برطرف نشده و چه زمانی میتوانند از خدمات وعدهدادهشده استفاده کنند.
مسئله درمان در شهرستانها، موضوعی نیست که بتوان آن را به آیندهای نامعلوم موکول کرد. فاصله جغرافیایی، هزینه رفتوآمد، ضرورت دسترسی سریع به خدمات اورژانسی و نیاز خانوادهها به خدمات اولیه سلامت، همگی اهمیت وجود یک مرکز درمانی کارآمد را دوچندان میکند.
از این رو، انتظار میرود فرمانداری شهرستان چوار، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، شرکت پتروشیمی ایلام، پالایشگاه و سازمان انتقال خون استان، با محوریت مدیریت ارشد استان، جلسهای مشخص و نتیجهمحور برگزار کنند. در این جلسه باید وضعیت ساختمان بررسی، اسناد تخصیص آن تطبیق داده، اختلاف موجود رفع و تصمیم نهایی درباره محل درمانگاه اتخاذ شود.
مطالبه روشن؛ تعیین تکلیف با زمانبندی مشخص
اکنون بیش از هر زمان دیگری، درمانگاه چوار به یک تصمیم روشن و اجرایی نیاز دارد؛ تصمیمی که در آن، مسئولیتها بهصورت مکتوب تعیین شود و هیچ دستگاهی نتواند بلاتکلیفی پروژه را به دیگری نسبت دهد.
در گام نخست، باید مشخص شود ساختمان سهطبقه خریداریشده دقیقاً چه کاربری و چه بهرهبرداری دارد. پس از آن، باید درباره اختصاص فضای درمانی، انتقال خون و سایر نیازهای احتمالی تصمیم نهایی گرفته شود. در مرحله بعد، دانشگاه علوم پزشکی میتواند براساس مکان قطعی، فرآیند بررسی فنی و تجهیز مرکز را آغاز کند.
همچنین ضروری است برنامه زمانبندی مشخصی برای تکمیل، تجهیز و بهرهبرداری اعلام شود؛ برنامهای که در آن، مردم بتوانند مراحل پیشرفت پروژه را پیگیری کنند و مسئولان نیز در برابر تأخیرهای احتمالی پاسخگو باشند.
تعیین تکلیف این موضوع، نهتنها به حل یک اختلاف اداری کمک میکند، بلکه میتواند اعتماد عمومی به وعدههای مسئولان را نیز تقویت کند. مردم چوار به جای شنیدن روایتهای متفاوت، نیازمند دیدن نتیجه عملی تصمیمها هستند.
درمانگاه چوار از وعده تا اقدام
درمانگاه شهرستان چوار سالهاست در مسیر پرپیچوخم تصمیمهای اداری و اختلاف روایت دستگاهها گرفتار شده است. از یک سو، شرکت پتروشیمی ایلام از اختصاص ساختمان سهطبقه برای مرکز درمانی و انتقال خون سخن میگوید؛ از سوی دیگر، درباره نحوه تخصیص کل ساختمان، روایت متفاوتی مطرح شده است. در همین حال، دانشگاه علوم پزشکی ایلام نیز آمادگی خود را برای تجهیز مرکز سلامت چوار، مشروط به مشخص شدن مکان، اعلام کرده است.
این وضعیت نشان میدهد که مسئله اصلی، تنها کمبود ساختمان یا تجهیزات نیست؛ بلکه نبود هماهنگی و تصمیم نهایی میان دستگاههای مسئول است.
اکنون زمان آن رسیده که این کلاف سردرگم با یک تصمیم رسمی و شفاف باز شود. مسئولان باید محل درمانگاه را مشخص کنند، سهم و مسئولیت هر دستگاه را روشن سازند و برنامهای عملی برای راهاندازی مرکز سلامت ارائه دهند.
مردم شهرستان چوار سالهاست منتظرند وعدههای درمانی به واقعیت تبدیل شود. این مطالبه، نه خواستهای تازه و نه موضوعی قابل تعویق، بلکه حقی عمومی است که باید با اقدام جدی و پاسخگویی مسئولان تحقق پیدا کند.
انتهای خبر/ر