ایلام بیدار13:56 - 1405/06/04
یادداشت؛

به احترام کارمندانی که دلشان برای مردم می‌تپد

روز کارمند فرصتی است برای قدردانی از کارمندانی که فراتر از وظیفه اداری، با صبوری، مسئولیت‌پذیری و مردم‌داری، گره از کار شهروندان می‌گشایند و خدمت صادقانه را سرلوحه کار خود قرار داده‌اند.

به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»،سمانه نوری فعال رسانه‌ای در یادداشتی نوشت: خیلی وقت‌ها وقتی حرف از «اداره» و «کارمند» می‌شود، ذهنمان ناخودآگاه می‌رود سمتِ کلیشه‌های همیشگی؛ کاغذبازی، انتظار، و شاید خستگی‌هایی که ته‌چهره‌ها دیده می‌شود. اما واقعیت این است که در همین هیاهوی اداری، یک عده هستند که تفاوتِ بزرگی ایجاد می‌کنند. همان‌هایی که وقتی پای میزشان می‌نشینی، انگار خیالت راحت می‌شود که این بار «کار راه می‌افتد».

کارمندِ مردم‌دار، یعنی آن کسی که دل به کار می‌دهد

مردم‌داری فقط یک شعار نیست؛ یک اخلاق است. کارمندِ دلسوز، کسی است که وقتی می‌بیند مراجعی کلافه و ناامید است، به‌جای اینکه بگوید «قانون است دیگر، برو فردا بیا»، با صبوری گوش می‌دهد. او می‌داند که شاید آن پرونده، فقط یک کاغذ ساده برای سیستم باشد، اما تمامِ دغدغهٔ آن روز یک انسان است.

این کارمندان، قهرمان‌های بی‌سروصدایِ ما هستند. کسانی که عمرشان را در این پیچ و خم‌ها می‌گذارند تا چرخِ زندگیِ مردم، باوجود همهٔ سختی‌ها، از حرکت نایستد.

همه ما می‌دانیم کارکردن در سیستم اداری چه فشارهایی دارد. گاهی آدم بینِ قوانینِ خشک و نیازهای مردم گیر می‌افتد. کارمندِ متعهد، کسی است که باوجود همهٔ این فشارها، «وجدان» را فراموش نمی‌کند. او سختی‌ها را به جان می‌خرد، تا مردم کمتر سختی بکشند.

او می‌داند که ایران، به همین لبخندها و گره‌گشایی‌های کوچکِ روزانه زنده است. او می‌داند که هر خدمتی که صادقانه ارائه می‌دهد، یک آجر است برای ساختنِ آرامشِ کشورش. این یعنی همان جهادِ بی‌سلاح جهادی که شاید نه مدالی داشته باشد و نه لوحِ تقدیرِ آن‌چنانی، اما حسِ رضایتی که از لبخندِ یک هم‌وطن به دست می‌آید، برایش پاداشی است که با هیچ‌چیز عوض نمی‌شود.

یک خسته نباشیدِ گرم

روز کارمند، بهانه‌ای است برای دیدنِ همین چهره‌های خستگی‌ناپذیر. بیایید امروز، فارغ از هر نگاهی به سیستم و بوروکراسی، یادمان باشد که پشتِ این میزها، آدم‌هایی نشسته‌اند که عمر و جوانی‌شان را وقفِ خدمت کرده‌اند.

به آن کارمندی که نگاهش به ساعتِ پایانِ وقتِ اداری نیست و تا کارِ مراجعین راه نیفتد، دلش آرام نمی‌گیرد؛ به آن کسی که «مردم‌داری» اولویتش است، نه‌فقط «پست و مقام»، باید گفت: «دست‌مریزاد».

شما ستون‌های این کشورید؛ ستون‌هایی که شاید در ظاهر دیده نشوند، اما اگر نباشید، سقفِ اعتماد و آرامشِ مردم فرومی‌ریزد.
 

روزتان مبارک و دمتان گرم که هستید و خالصانه برای مردم کار می‌کنید.