محمد مهرابی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار» گفت: تأمین پایدار آب شرب یکی از مهمترین نیازهای زیرساختی هر منطقه است و در برخی نقاط استان ایلام و بهخصوص شهر ایلام، با وجود بارندگیهای مناسب در بعضی سالها، همچنان مشکلاتی مانند افت فشار، قطعیهای مقطعی و محدودیت ظرفیت شبکه مشاهده میشود که باید ریشهای بررسی و برای آن راهکارهای پایدار اجرا شود.
وی افزود: وضعیت آب شرب تنها به میزان بارندگی یا منابع آبی موجود وابسته نیست، بلکه مجموعهای از عوامل شامل ظرفیت مخازن، خطوط انتقال، شبکه توزیع، فرسودگی تأسیسات، میزان مصرف و نحوه مدیریت منابع در پایداری آب شرب تأثیرگذار است؛ بنابراین برای حل مشکل باید همه این مؤلفهها بهصورت همزمان مورد توجه قرار گیرد.
کارشناس حوزه آبوفاضلاب گفت: یکی از موضوعات مهم، شناسایی دقیق مناطقی است که با افت فشار یا قطعی آب مواجه هستند. در برخی مناطق، افزایش مصرف در ساعات اوج میتواند فشار بیشتری به شبکه وارد کند و در نقاط مرتفع یا مناطقی که فاصله بیشتری از مخازن دارند، این مسئله نمود بیشتری پیدا میکند. اصلاح شبکه و تقویت ظرفیت انتقال و ذخیرهسازی میتواند بخشی از این مشکلات را کاهش دهد.
مهرابی بیان کرد: فرسودگی شبکه توزیع نیز از موضوعات مهم در مدیریت آب است. بخشی از آب تولیدشده ممکن است به دلیل شکستگی، نشت و فرسودگی خطوط پیش از رسیدن به مصرفکننده هدر برود. کاهش هدررفت آب علاوه بر صرفهجویی در منابع، میتواند ظرفیت موجود شبکه را برای تأمین پایدارتر آب شرب افزایش دهد.
وی ادامه داد: توسعه مخازن ذخیره، اصلاح خطوط انتقال، نوسازی شبکههای فرسوده و اجرای پروژههای آبرسانی در مناطق دارای مشکل، باید در اولویت قرار گیرد. همچنین پیشرفت پروژههای جدید باید به صورت مستمر ارزیابی شود تا مشخص باشد هر طرح چه میزان از مشکل موجود را برطرف خواهد کرد و چه زمانی میتواند وارد مدار بهرهبرداری شود.
کارشناس حوزه آبوفاضلاب گفت: مدیریت مصرف نیز در کنار توسعه زیرساختها اهمیت زیادی دارد. در شرایطی که منابع آبی محدود است، فرهنگسازی برای مصرف صحیح، شناسایی مصارف غیرضروری، کنترل انشعابات و مدیریت مصرف در ساعات اوج میتواند فشار واردشده بر شبکه را کاهش دهد.
مهرابی با تأکید بر ضرورت تأمین اعتبارات لازم خاطرنشان کرد: حل پایدار مشکلات آب شرب ایلام نیازمند نگاه بلندمدت و سرمایهگذاری مستمر است. اگر پروژههای اصلاح و توسعه شبکه متناسب با نیاز جمعیتی و توسعه مناطق اجرا نشود، حتی افزایش منابع آب نیز لزوماً به معنای رفع مشکلات شبکه توزیع نخواهد بود.
وی در پایان گفت: تأمین آب شرب پایدار باید بر اساس نیاز واقعی مناطق، ظرفیت منابع و چشمانداز رشد جمعیت برنامهریزی شود و در کنار اجرای پروژههای زیرساختی، کاهش هدررفت و مدیریت مصرف نیز بهعنوان دو رکن اساسی مورد توجه قرار گیرد.
انتهای خبر/ر