به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»، مریم بالوی فیلی فعال رسانهای در یادداشتی نوشت: از روزهای اول تا بیش از ۱۰۵ شب فقط بغض بود و خشم، خشمی منسجم که در رگهای این مردم جاری شد هیچکس میدان را خالی نکرد در شهرهای کوچک و بزرگ خیابانها رنگی متفاوت گرفتند ارادهای عمومی بود که در کوچه و بازار موج میزد آنهایی که فکر میکردند تهدید هستهای و تحریم بیشتر میتوانند کمر این ملت را خم کنند با پدیدهای روبهرو شدند که در هیچ یک از تحلیلهای امنیتیشان جا نمیگرفت.
آنچه گذشت تقابل دو جهانبینی بود ازیکطرف ائتلافی که باتکیهبر ثروت و زرادخانههایش فکر میکرد صاحباختیار جهان است و از طرف دیگر ملتی که پشتوانهاش چیزی جز حق مسلم خود برای زندگی مستقل نبود وقتی ضربههای پاسخ از سمت این سرزمین روانه شد وقتی محاسبات آنها در حریمهای امنیتیشان به هم ریخت تازه فهمیدند که این بازی آن طور که روی نقشههای کاغذی پنتاگون طراحی کرده بودند پیش نمیرود.
شکست آنها در این نبرد فروپاشی یک ابهت پوشالی بود رفتهرفته دیدن این که چطور بزرگترین قدرتهای نظامی دنیا با آن همه هیاهو ناچار به پذیرش عقبنشینی شدند درس بزرگی به جهان داد وقتی میز مذاکره چیده شد از روی استیصال بود هر چقدر هم نقشه شیطانی کشیدند نقشبرآب شد آنها که تا دیروز از تغییر نظام و تصاحب منابع حرف میزدند حالا به دنبال راهی برای خروج از بن بستی بودند که خودشان ساخته بودند.
این عقبنشینی ثمرهٔ خونهایی بود که به زمین ریخت و ستونهایی این توافق اعتراف دشمن است به این حقیقت که اینجا سرزمین ارادههای پولادین است وقتی قرار شد تحریمها برداشته شود و اموال بلوکه شده بازگردد در واقع آنها نبودند که سخاوتمندانه میبخشیدند این اراده یک ملت بود که حقش را از گلوگاه تاریخ بیرون کشید هر امضایی که پای این اسناد پایان جنگ بنشیند یک گواه دیگر بر ناتوانی جبهه باطل بود.
در پایان باید گفت حالا که این جنگ تمام شد هر چند همیشه به آنها اعتمادی نیست؛ اما دوباره فهمیدیم امنیت ما هدیه هیچ قدرت بیگانهای نیست؛ بلکه نتیجه شجاعت مردم و سربازانی است که تا لحظه آخر آماده بودند و دستهایی که روی ماشه ماندند.