به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»، در روایتهای مربوط به عملیات چزابه، این لقب به دلیل ایستادگی کمنظیر یک رزمنده در برابر نیروهای سنگین دشمن و نقش تعیینکننده او در جلوگیری از پیشروی و شکستن محاصره به کار رفته است؛ رشادتی که باعث شد از او با عنوان «شیرِ پیلافکن» یاد شود.
شهید ماشاءالله پیل افکن، در ادامه عملیات چزابه، به تنهایی ۶ شبانه روز در مقابل و پشت جبهه دشمن بدون وقفه برای نجات تیپ ۷۷خراسان از محاصره، با دشمنان بعثی جنگید و آنقدر از مهمات ذخیره و دپو شده یِ دشمن استفاده کرد تا مهمات آن محدوده به پایان رسید.
آنگاه با لبان تشنه و بدن خسته و گرسنه، و چشم ترکش خورده ایی که ۶ شبانه روز نخوابیده بود، در محاصره دشمن قرار گرفت و به تنهایی به اسارت دشمن در آمد.
اين قهرمانِ ناشناخته یِ ایران به تنهایی دو شبانه روز گردانهای زرهی و پیاده دشمن را زمین گیر کرد تا تیپ مشهد از محاصره،رهایی یابد.
دشمنان بعثی شکست خورده،خشم خود را،با شکنجههای متعدد بر ایشان،از جمله بریدن دو دست توانمندش از بازو،بیرون آوردن دو چشم او، شکستن دندان هایش،کندن پوست سر و جمجمه اش و همچنین کندن محاسن شریفش با پوست و گوشت صورتش،او با نشاندن صدها گلوله در پیکر پاکش،از او انتقام گرفتند.
و چه عاشقانه به ديدار حق شتافت شهید ماشاءالله پیل افکن قهرمان چزابه، این شهید عزیز از روستای اسپاهیکُلاهِ دابو شهرستان آمل می باشد.
چه شیرِ پیل افکنهایی غریبانه رفتند تا این سرزمین «ایرانمان» بماند.
چرا آنقدر در معرفی قهرمانان بی نظیرمان کوتاهی می شه در حالیکه دشمن از خودشان برای بچه های ما قهرمانان پوشالی درست می کنند؟
انتهای خبر/م