به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»، علی قاسمی فعال رسانه ای در یادداشتی نوشت؛ اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، در تازهترین اظهارات خود از تداوم «خشم اقتصادی» علیه ایران خبر داد و هشدار داد که تأسیسات ذخیرهسازی نفت در جزیره خارک طی روزهای آینده پر خواهد شد و چاههای نفت ایران تعطیل میشوند.
وی مدعی شد ایران فقط چند روز فرصت دارد و پس از پر شدن مخازن، تولید نفت متوقف خواهد شد.این اظهارات در حالی مطرح میشود که ایران تجربه کاهش شدید و طولانیمدت فروش نفت در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ را داشته و به خوبی توان مدیریت فنی این شرایط را داراست.
ایران مخازن ذخیرهسازی متعددی در خشکی و دریا دارد و جزیره خارک تنها یکی از پایانههای صادراتی و ذخیرهسازی کشور است. پر شدن خارک به معنای پایان ظرفیت ایران نیست.
کشور میتواند نفت استخراجشده را در مخازن دیگر ذخیره کند و فرصت لازم برای یافتن مسیرهای جایگزین فروش را به دست آورد. این ماجرا فرصتی به ایران میدهد که ادعای بسنت را باطل کند؛ اینکه ایران «بیشتر از چند روز فرصت ندارد»، یک ادعای بیاساس است.
علاوه بر این، ایران در دوره فشار حداکثری دولت اول ترامپ با پدیده مشابهی مواجه شد و ایده «ذخایر شناور» را عملیاتی کرد.
در آن مقطع، نفت استخراجشده در نفتکشهای مستقر در آبهای بینالمللی ذخیره میشد تا زمان مناسب برای فروش. این تجربه گرانبها نشان داد که حتی در سختترین شرایط تحریم نیز میتوان فشار دشمن را خنثی کرد. حالا نیز ایران از همان تجربه استفاده خواهد کرد.
در کنار راهکارهای فنی، قرارگاه خاتمالانبیا (ص) تصمیم گرفته به محاصره پاسخ نظامی بدهد. توقیف دو نفتکش توسط نیروهای ایرانی و هدف قرار گرفتن یک نفتکش دیگر نیز شاهدی بر این واقعیت است.
این اقدامات نشان میدهد که ایران قصد ندارد منفعلانه منتظر بماند. حال سوال اساسی این است: با این واکنش نظامی، محاصره پابرجا خواهد ماند؟ تجربه نشان داده ترکیب فشار اقتصادی و پاسخ نظامی مؤثر، دشمن را به عقبنشینی وادار میکند. اگر ایران بتواند ثابت کند هزینه محاصره برای طرف مقابل (توقیف نفتکشها، اختلال در ترانزیت و افزایش هزینه بیمه) بیشتر از منافع آن است، محاصره عملاً بیاثر خواهد شد.