به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»، در دل دشتهای مرزی میمک، جایی که باد جنگ هنوز در هوا پیچیده، «مدرسه عشایری شهدای میمک» هر روز برپا میشود.
معلم بسیجی جواد گوهری، با همان روحیهای که از رزمندگان ایلامی در دوران دفاع مقدس به ارث برده، هر صبح راهی این منطقه میشود. نه با کلاسهای آجری و تخته هوشمند، بلکه با یک زیرانداز ساده، چند کتاب و قلبی سرشار از عشق به دانش.
او در شرایط جنگی کشور و تعطیلی مدارس و در هیاهوی برگزاری کلاس ها به صورت مجازی، زیر آفتاب سوزان و یا در سایه بوتهها، برای دانشآموزان عشایری درس میدهد؛ دخترانی که با وجود همه سختیها، عاشق یادگیریاند.
اینجا آموزش فقط «درس خواندن» نیست؛ این یک مقاومت فرهنگی است. مقاومتی آرام، عمیق و پر از امید. مقاومتی که با مداد و دفتر و لبخند معلم رقم میخورد.
جواد گوهری میگوید: «این بچهها آینده این مرزند. تا وقتی نفس دارم، پای درسشان مینشینم.»
این تصاویر، فقط عکس نیستند؛ سند زندهای از تعهد، ایثار و عشق به میهن و علم درسختترین شرایطاند.