به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»، علیمحمد مرادی فعال رسانهای در یادداشتی نوشت: تاریخ، همیشه روایتگر لحظاتی است که ملتها در بزنگاههای سرنوشتساز، هویت واقعی خود را آشکار میکنند. امروز، ایران اسلامی در یکی از همین بزنگاهها ایستاده است؛ جایی میان آتشبس ظاهری و شعلههای پنهان زیادهخواهی دشمنان.
آمریکا و رژیم صهیونیستی، پس از ناکامی در جنگ ۱۲ روزه و سپس در تقابل ۴۰ روزه رمضان، هنوز دست از زیادهخواهی برنداشتهاند. آنان این بار با زبان تهدید و ابزار فشار، از محاصره دریایی ایران سخن میگویند. همزمان، پرونده مذاکراتی را که خود در پاکستان به بنبست کشاندند، دوباره به میان میآورند. اما این بار نیز همان خواستههای تکراری را روی میز گذاشتهاند؛ تحویل صدها کیلوگرم اورانیوم غنیشده و توقف کامل غنیسازی.
این مطالبات، نه از موضع قدرت، بلکه از سر استیصال است. دشمنی که در میدان عمل نتوانست اراده ملت ایران را بشکند، اکنون در میدان سیاست به دنبال امتیازگیری است.
اما آنچه معادلات را تغییر داده، نه سانتریفیوژها، بلکه مردماند. مردمی که بیش از ۴۵ روز، شبوروز در صحنه حضور دارند. مردمی که با ثبتنام میلیونی در طرح «جانفدا»، نشان دادهاند دفاع از آرمانها برایشان یک شعار نیست، بلکه یک انتخاب آگاهانه است. عبور این ثبتنام از مرز ۲۷ میلیون نفر، تنها یک عدد نیست؛ این عدد، ترجمهای از اراده ملی است.
آمریکا و اسرائیل باید یک واقعیت را درک کنند: ایران امروز، تنها به غنیسازی اورانیوم نمیاندیشد؛ ایران در حال غنیسازی غیرت است. غیرتی که درصد خلوص آن از هر فناوری نظامی بالاتر است و قدرت بازدارندگیاش، از هر سلاحی بیشتر.
آنها سالهاست تلاش میکنند ایران را با الگوهای منطقهای مقایسه کنند. با کشورهایی که با یک اخم، مسیرشان تغییر میکند. اما ایران، بر مدار دیگری حرکت میکند؛ مداری که دو بال «شهادت» و «مهدویت» آن را به پیش میبرد. همین دو اصل، این ملت را در برابر بزرگترین فشارها مقاوم کرده و بارها معادلات قدرت جهانی را برهم زده است.
امروز، در حالی که برخی مقامات آمریکایی در پشت درهای بسته به دنبال راهی برای خروج از بنبست هستند، در فضای رسانهای تصویری وارونه ارائه میدهند. آنها میکوشند چنین القا کنند که ایران در مسیر تسلیم قرار دارد. اما فاصله میان این روایت رسانهای و واقعیت میدان، فاصلهای عمیق است.
پیام ملت ایران روشن است؛ نه در قالب بیانیههای رسمی، بلکه در حضور میدانی و در ارادهای که هر روز مستحکمتر میشود. این ملت، نهتنها عقبنشینی نمیکند، بلکه هر فشار را به فرصتی برای انسجام بیشتر تبدیل میکند.
و شاید بهترین پاسخ به این خیالپردازیها همان ضربالمثل قدیمی باشد: شتر در خواب بیند پنبهدانه؛ گه لپلپ خورد، گه دانهدانه.
ایران، امروز در مسیر تقویت درونی خود گام برمیدارد؛ مسیری که نه با تهدید متوقف میشود و نه با تحریم تغییر مسیر میدهد. اینجا، سرزمین مردمی است که نشان دادهاند اگر پای دفاع از هویت و استقلال در میان باشد، هیچ معادلهای بدون درنظرگرفتن اراده آنان شکل نخواهد گرفت.