به گزارش گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»، به نقل از روابطعمومی جهاد کشاورزی استان ایلام، جواد احمدپناه در تشریح جایگاه گوسفند در صنعت دامپروری ایران و پتانسیلهای موجود برای توسعه، اظهار کرد: گوسفند بهعنوان یکی از ارکان اصلی تولید گوشت قرمز در کشور، با جمعیتی بالغ بر ۴۷ میلیون رأس در ۳۰ نژاد متنوع، سهمی قابلتوجهی از کل تولید گوشت قرمز را به خود اختصاص داده است. این دامها که عمدتاً از نوع دنبهدار با پشم ضخیم هستند، در رنگها و اقلیمهای مختلف کشور پراکندهاند و باوجود چندمنظوره بودن، هدف اصلی پرورش آنها تولید گوشت است.
وی با اشاره به چالشهای اقتصادی پیشروی دامداران، خاطرنشان کرد: در شرایطی که بخش عمده درآمد حاصل از گوسفندداری به تولید نسل و تعداد بره در سال بستگی دارد، تولید تنها یک بره در سال کفاف هزینههای تغذیه و نگهداری را نمیدهد و رضایت دامدار را جلب نمیکند بنابراین، برای تحقق سودآوری پایدار، عملکرد تولیدمثل میشها نقشی حیاتی ایفا میکند.
رئیس بخش علوم دامی مرکز تحقیقات کشاورزی ایلام به عوامل مؤثر بر افزایش تولید گوشت گوسفند اشاره کرد و افزود: افزایش تعداد و وزن برههای سالم در هر میش که تابعی از پارامترهای تولیدمثلی مانند سن بلوغ، تخمکگذاری، بارداری، زایمان، شیردهی، توانایی مادری و بقای بره است، میتواند به طور چشمگیری سودآوری را افزایش دهد. میزان تخمکگذاری نیز بسته بهنژاد گوسفند متفاوت است.
رئیس بخش علوم دامی مرکز تحقیقات، راهکارهای نوین اصلاح نژادی را برای افزایش چندقلوزایی و بهبود عملکرد تولیدمثلی گوسفند ضروری دانست و دو روش اصلی شامل اصلاح داخل نژادی و اصلاح بین نژادی را ذکر کرد.
احمدپناه بیان کرد: اصلاح داخل نژادی که شامل انتخاب ژنتیکی برای صفات تولیدی و تولیدمثلی است و نیازمند جمعیت مبنا، تشکیل شجره، رکوردگیری دقیق و انتخاب ژنتیکی است.
رئیس بخش علوم دامی مرکز تحقیقات مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام گفت: در اصلاح بین نژادی در مواردی که تنوع ژنتیکی وجود نداشته یا به دلیل محدودیت هزینه و زمان، از روشهایی چون آمیختهگری و انتقال ژن چندقلوزایی استفاده میشود، این روش معمولاً باتلاقی نژادهای بومی با نژادهای دارای ژن چندقلوزایی و تلاقی برگشتی انجام میگیرد.
احمدپناه بر اهمیت صفات تولیدمثلی در هدف اصلاح نژاد تأکید و اضافه کرد: صفاتی چون میزان آبستنی، دوقلوزایی، تعداد زایش در سال، فاصله زایشها، تعداد برههای زنده و شیرگیری شده در هر زایمان، از اهمیت اقتصادی بالایی برخوردار هستند.
وی افزود: همچنین مدیریت زمان قوچاندازی و استفاده از روشهای مدیریت تغذیهای مانند فلاشینگ میتواند به طور مؤثری نرخ آبستنی، دوقلوزایی و در نهایت سودآوری در صنعت پرورش گوسفند را افزایش دهد.
انتهای خبر/ر