ایلام بیدار14:24 - 1404/12/13
یک کارشناس ارشد روان‌شناسی مطرح کرد:

راهکارهای حمایت از کودکان در زمان جنگ

یک کارشناس ارشد روان‌شناسی گفت: همدلی، گفتگوی صمیمانه و تقویت امید به آینده، سه رکن اساسی حمایت روانی از کودکان در بحران‌های جنگی به شمار می‌رود و می‌تواند از شکل‌گیری اختلالات اضطرابی و افسردگی در سال‌های بعد جلوگیری کند.

زهرا حیدری در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار» گفت: در شرایط جنگ و بمباران، کودکان به‌عنوان آسیب‌پذیرترین قشر جامعه بیشترین فشارهای روحی و روانی را تجربه می‌کنند و اگر حمایت‌های لازم از آن‌ها صورت نگیرد، آثار این تنش‌ها می‌تواند تا سال‌ها در زندگی فردی و اجتماعی‌شان باقی بماند. نخستین اصل در چنین شرایطی، حفظ آرامش والدین و انتقال حس امنیت به کودک است؛ چرا که کودکان پیش از آنکه به اخبار و وقایع بیرونی واکنش نشان دهند، از هیجانات پدر و مادر خود تأثیر می‌پذیرند.
 

 وی افزود: خانواده‌ها باید از قراردادن کودکان در معرض تصاویر خشن و اخبار مکرر جنگی پرهیز کنند. دیدن صحنه‌های انفجار و تخریب، ذهن کودک را دچار اضطراب و کابوس‌های شبانه می‌کند. بهتر است اخبار تنها توسط بزرگسالان دنبال شود و اطلاعات لازم به زبان ساده، صادقانه و متناسب با سن کودک در اختیار او قرار گیرد. پنهان‌کاری افراطی یا بیان جملات مبهم نیز می‌تواند ترس او را افزایش دهد.
 

 کارشناس ارشد روان‌شناسی گفت: ایجاد یک برنامه منظم روزانه حتی در شرایط بحرانی بسیار مهم است. زمانی مشخص برای خواب، غذا، بازی و گفتگو باعث می‌شود کودک احساس کند هنوز بخش‌هایی از زندگی تحت کنترل است. بازی‌درمانی، نقاشی و قصه‌گویی ابزارهای مؤثری برای تخلیه هیجانی کودکان هستند و به آن‌ها کمک می‌کنند ترس‌ها و نگرانی‌های خود را بیان کنند.
 

 حیدری تصریح کرد: در زمان بمباران باید با حفظ خونسردی، کودک را در آغوش گرفت و با جملات کوتاه و اطمینان‌بخش با او صحبت کرد. تماس فیزیکی امن مانند در آغوش گرفتن یا گرفتن دست کودک، نقش مهمی در کاهش اضطراب دارد. همچنین آموزش‌های ساده ایمنی، بدون ایجاد وحشت، می‌تواند حس توانمندی را در او تقویت کند.
 

 وی ادامه داد: مدارس، رسانه‌ها و نهادهای حمایتی نیز وظیفه دارند خدمات روان‌شناختی رایگان و در دسترس برای خانواده‌ها فراهم کنند. حضور مشاوران در مراکز اسکان اضطراری و تولید محتوای آموزشی برای والدین از جمله اقداماتی است که می‌تواند آسیب‌های بلندمدت را کاهش دهد.
 

 کارشناس ارشد روان‌شناسی گفت: مهم‌ترین نکته این است که احساسات کودک را انکار نکنیم. اگر او می‌ترسد یا گریه می‌کند، نباید سرزنش شود؛ بلکه باید به او اطمینان داد که ترس در چنین شرایطی طبیعی است. همدلی، گفتگوی صمیمانه و تقویت امید به آینده، سه رکن اساسی حمایت روانی از کودکان در بحران‌های جنگی به شمار می‌رود و می‌تواند از شکل‌گیری اختلالات اضطرابی و افسردگی در سال‌های بعد جلوگیری کند.

 

انتهای خبر/ر