ایلام بیدار07:58 - 1404/12/12
یادداشت؛

رسانه‌های ایلام در آتش شایعه

در روزهایی که فضای عمومی جامعه بیش از هر زمان دیگری نیازمند آرامش و اطلاع‌رسانی دقیق است، گسترش شایعات و بازنشر اخبار تأییدنشده در برخی رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی استان ایلام، به عاملی برای تشدید نگرانی‌ها تبدیل شده است.

به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»، در این روزهای پرتنش که سایه جنگ بر آسمان ایران و ایلام سنگینی می‌کند، رفتار برخی رسانه‌های محلی و بخشی از شهروندان، نه‌تنها کمکی به مدیریت بحران نمی‌کند، بلکه مانند بنزینی بر آتش عمل می‌کند. 
 

امشب، پس از حمله به ستاد سپاه ایلام، شاهد بودیم که چگونه چرخه‌ای از شایعات و اقدامات غیرمسئولانه، امنیت عمومی را به خطر انداخت. 
 

در شرایط جنگی، جایی که هر خبر می‌تواند زندگی‌ها را تحت‌تأثیر قرار دهد، انتظار می‌رود رسانه‌ها به‌عنوان چشم و گوش جامعه، بادقت و مسئولیت عمل کنند. اما آنچه امشب دیدیم، دقیقاً عکس این بود. 
 

بلافاصله پس از حمله به ستاد سپاه، برخی رسانه‌های محلی بدون کوچک‌ترین تأییدی از منابع موثق، اقدام به انتشار اخبار کذب کردند. ادعاهایی مانند حملات به دادگستری، مجتمع لاله، مخابرات و نقاط دیگر که کاملاً نادرست از آب درآمدند. 
 

این رفتار نه‌تنها حرفه‌ای نیست، بلکه خطرناک است. در دوران جنگ، شایعات می‌توانند باعث وحشت عمومی، اختلال در عملیات امدادی و حتی تشویق دشمن به حملات بیشتر شوند. رسانه‌هایی که خود را «محلی» و «مردمی» می‌دانند، باید بدانند که سرعت در انتشار خبر، بدون دقت، مانند تیراندازی کور است.
 

چرا این رسانه‌ها به‌جای رقابت برای «اولین بودن»، منتظر بیانیه‌های رسمی از سپاه یا منابع معتبر نمی‌مانند؟ این نقص، ریشه در فقدان آموزش حرفه‌ای این خبرنگاران دارد، اما نتیجه‌اش، بی‌اعتمادی عمومی و تشدید بحران است. 
 

رسانه‌ها باید به یادآورند که در جنگ، کلمات هم سلاح هستند - و سلاح‌های بی‌هدف، بیشتر به خودی‌ها آسیب می‌زنند.
 

اما انتقاد تنها به رسانه‌ها محدود نمی‌شود؛ رفتار برخی شهروندان ایلامی نیز جای تأمل دارد. درحالی‌که صدای انفجارها هنوز در هوا پیچیده بود، گروهی از مردم به‌جای‌ماندن در خانه، برای «تماشا» به محل حادثه هجوم بردند.
 

این کنجکاوی مرگبار، نه‌تنها ترافیک شدید ایجاد کرد و مسیر امدادرسانی را مسدود نمود، بلکه حتی وقتی نیروهای انتظامی برای ساماندهی وارد شدند، مردم از خودروها پیاده شده و به سمت محل حادثه دویدند.
 

این اقدام، مصداق بارز بی‌مسئولیتی جمعی است. در شرایط جنگی، جایی که هر لحظه ممکن است حمله‌ای دیگر رخ دهد، چنین رفتاری نه‌تنها جان خود افراد را به خطر می‌اندازد، بلکه عملیات نجات را مختل می‌کند.
 

امدادگرانی که باید بر زخمی‌ها تمرکز کنند، ناچار به مدیریت جمعیت می‌شوند. این رفتار، یادآور فرهنگ «تماشاچی گری» است که در بحران‌های گذشته هم دیده‌ایم - فرهنگی که ریشه در عدم آگاهی یا شاید هیجان کاذب دارد.
 

مردم ایلام که سابقه‌ای طولانی در مقاومت دارند، باید بدانند که قهرمانی واقعی، در ماندن در خانه و رعایت دستورات است، نه در ایجاد مانع برای نیروهای امنیتی و امدادی.
 

اگر این رفتارها ادامه یابد، ایلام نه‌تنها از دشمن خارجی، بلکه از بی‌مسئولیتی داخلی آسیب خواهد دید. زمان آن رسیده که همه ما، از رسانه تا مردم، اولویت را به امنیت جمعی بدهیم نه به شایعات یا کنجکاوی‌های لحظه‌ای.