به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار»، در روزگاری که اقتصاد مقاومتی و تقویت تولید داخلی به یکی از اصلیترین مطالبات رهبر معظم انقلاب اسلامی تبدیل شده، نقش بانوان در عرصه تولید بیش از هر زمان دیگری برجسته شده است. زنانی که همزمان بار مسئولیت خانواده و دغدغه معیشت را بر دوش میکشند و درعینحال میتوانند پیشران تحول فرهنگی و اقتصادی باشند. صنعت پوشاک، بهعنوان یکی از حوزههای اثرگذار بر فرهنگ عمومی، میتواند بستر مهمی برای این نقشآفرینی باشد؛ بهویژه در استانی همچون ایلام که ظرفیتهای انسانی فراوان اما زیرساختهای محدود دارد.
در همین چارچوب، جمعی از بانوان فعال در حوزه تولید پوشاک در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «ایلام بیدار» از دغدغهها، ظرفیتها و مطالبات خود سخن گفتهاند؛ زنانی که سالهاست با حداقل امکانات، حداکثر تلاش را به میدان آوردهاند؛ اما همچنان چشمانتظار حمایتهای هدفمند هستند.
از تولیدی کوچک تا آرزوی شبکه کارآفرینی بانوان
توران منصورزاد، بانوی کارآفرین ایلامی که ۱۸ سال سابقه فعالیت در حوزه تولید پوشاک دارد، در ابتدای گفتگو با خبرنگار ما با اشاره به مسیر پر فراز و نشیب فعالیت خود گفت: نزدیک به دو دهه است که در حوزه تولید پوشاک فعالیت میکنم و حدود پنج تا شش سال نیز در قالب یک بنیاد مردمی برای حمایت از اقشار کمبرخوردار فعالیت داشتهام. هدف ما این بوده که بانوان بیسرپرست و کمبرخوردار را آموزش دهیم و زمینه اشتغال آنان را فراهم کنیم.
وی افزود: ظرفیت آموزش و کارآفرینی در میان بانوان بسیار بالاست. بسیاری از زنان سرپرست خانوار تنها به یک فرصت نیاز دارند؛ اگر سازمان یا نهادی بتواند از ما حمایت کند، ما میتوانیم دهها بانوی دیگر را وارد چرخه تولید کنیم. آموزش میدهیم، مهارت منتقل میکنیم، اما مشکل اصلی نبود سرمایه و تجهیزات کافی است.
منصورزاد با اشاره به محدودیتهای موجود تصریح کرد: وقتی سرمایه اولیه برای خرید چرخهای صنعتی، دستگاههای برش، اتوهای حرفهای و سایر تجهیزات نباشد، سرعت و کیفیت تولید کاهش مییابد. در چنین شرایطی نمیتوان با تولیدکنندگان بزرگ رقابت کرد.
واسطهها؛ سودهای کلان، سهم ناچیز تولیدکننده
این بانوی فعال اقتصادی با انتقاد از وضعیت بازار فروش پوشاک اظهار داشت: در حال حاضر ما برای برخی مجموعهها و مخازن کار میکنیم؛ اما حجم کار کم است و سود اصلی را واسطهها میبرند. ما تولید میکنیم؛ اما آنها چندین برابر قیمت از مصرفکننده دریافت میکنند. چرا باید تولیدکننده سهم اندکی داشته باشد؛ اما بازار در اختیار واسطهها باشد؟
وی ادامه داد: اگر حمایت صورت بگیرد و بازار مستقیم در اختیار تولیدکننده قرار گیرد، هم قیمت برای مصرفکننده کاهش مییابد و هم تولیدکننده میتواند نفس بکشد. ما آمادهایم بهصورت مستقیم از تولید به مصرف کار کنیم، اما نیازمند حمایت در حوزه بازاررسانی و ایجاد شبکه فروش هستیم.
منصورزاد با تأکید بر لزوم حذف یا کاهش نقش دلالان گفت: اگر نمایشگاههای دائمی، فروشگاههای زنجیرهای استانی یا حتی بسترهای فروش آنلاین برای تولیدکنندگان خرد ایجاد شود، بسیاری از مشکلات حل خواهد شد.
طراحی لباس اسلامی ایرانی؛ نیاز نسل امروز
یکی از مهمترین محورهای سخنان این بانوی کارآفرین، مسئله طراحی لباس متناسب با فرهنگ ایرانیاسلامی بود. وی در این باره گفت: ما طراح هستیم و توانایی طراحی لباسهای اسلامی ایرانی را داریم. مشکل اینجاست که بسیاری از مدلهای موجود در بازار یا کاملاً وارداتیاند یا با فرهنگ ما همخوانی ندارند.
وی افزود: جوانان ما به دنبال لباس شیک هستند؛ چه دختر جوان باشد، چه بانوی میانسال. اگر لباس اسلامی در عین پوشیدگی، زیبا و عامهپسند طراحی شود، قطعاً مورد استقبال قرار میگیرد. مشکل این نیست که جوانان به حجاب علاقه ندارند؛ مشکل این است که گزینههای جذاب و متنوع کم است.
منصورزاد با اشاره به تجربه خود در بازار تصریح کرد: خیلی وقتها یک بانوی ایرانی برای پیداکردن یک لباس مناسب، باید ساعتها در بازار بگردد تا لباسی پیدا کند که هم شیک باشد و هم پوشیده. چرا نباید ما خودمان طراحی کنیم و پاسخگوی این نیاز باشیم؟
اقتصاد و فرهنگ؛ دو روی یک سکه
این تولیدکننده ایلامی با تأکید بر پیوند عمیق میان اقتصاد و فرهنگ گفت: پوشاک فقط یک کالا نیست؛ حامل پیام فرهنگی است. اگر ما بتوانیم طراحی لباس را بر اساس فرهنگ ایرانیاسلامی انجام دهیم، هم به اقتصاد کشور کمک کردهایم و هم به تقویت هویت فرهنگی.
وی ادامه داد: به نظر من اگر از تولیدکنندگان داخلی، بهویژه بانوان، حمایت شود، میتوانیم هم در حوزه اقتصادی پیشرفت کنیم و هم در حوزه فرهنگی اثرگذار باشیم. این دو از هم جدا نیستند.
منصورزاد خاطرنشان کرد: بانوان بعد از انقلاب اسلامی در عرصههای مختلف حضور پررنگی داشتهاند؛ از دانشگاه و آموزش گرفته تا مدیریت و کارآفرینی. اگر حمایتهای لازم صورت گیرد، همین بانوان میتوانند در حوزه پوشاک نیز تحول ایجاد کنند.
اشتغال زنان سرپرست خانوار؛ ضرورتی اجتماعی
وی در بخش دیگری از سخنان خود به مسئله اشتغال زنان سرپرست خانوار اشاره کرد و گفت: در اطراف ما زنان زیادی هستند که سرپرست خانوادهاند و نیاز به کار دارند. ما میتوانیم با ایجاد یک شبکه تولیدی، آنها را به کار بگیریم؛ حتی بهصورت دورکاری. اما لازمه آن تأمین تجهیزات و مواد اولیه است.
.png)
منصورزاد افزود: اگر حمایتی در قالب وام کمبهره، تأمین دستگاهها یا ایجاد بازار فروش صورت گیرد، میتوانیم یک جریان کارآفرینی پایدار برای بانوان ایجاد کنیم. این کار هم به کاهش آسیبهای اجتماعی کمک میکند و هم عزتنفس زنان را بالا میبرد.
کارگاههای شخصی؛ ظرفیتهای مغفول مانده
در ادامه این گزارش، فرشته آشام، دیگر بانوی فعال در حوزه پوشاک که حدود شش سال است کارگاه خیاطی شخصی راهاندازی کرده، نیز در گفتگو با خبرنگار ما به بیان دغدغههای خود پرداخت.
وی گفت: حدود شش سال است که در این کارگاه فعالیت دارم. باوجود تمام سختیها، تلاش کردهام تولید را ادامه دهم، اما نبود حمایت جدی، کار را دشوار کرده است.
آشام افزود: اگر از ما حمایت شود، میتوانیم تولیدات گستردهتری انجام دهیم و طرحهایی را روانه بازار کنیم که در شأن یک بانوی ایرانی باشد. ظرفیت طراحی و دوخت در استان وجود دارد، اما امکانات محدود است.
تلفیق سنت و مدرنیته در پوشاک
این بانوی کارآفرین با اشاره به اهمیت هویت فرهنگی در طراحی لباس اظهار داشت: ما میتوانیم لباسهایی طراحی کنیم که تلفیقی از سنت ایرانی و نیازهای روز باشد؛ لباسی که هم شیک باشد و هم پوشیده و باحجاب. این هنر دست بانوان ایرانی است.
وی ادامه داد: بعد از انقلاب اسلامی، شاهد شکوفایی بانوان در عرصههای مختلف بودهایم؛ چه در هنر، چه در مشاغل دیگر. این از برکت نظام اسلامی است که به زنان فرصت حضور داده است. حالا باید این فرصتها در حوزه تولید و کارآفرینی نیز تقویت شود.
آشام تصریح کرد: اگر حمایت صورت گیرد، میتوانیم مجموعههایی تولید کنیم که نهتنها نیاز استان، بلکه حتی بازارهای ملی را تأمین کند.
ضرورت سیاستگذاری هدفمند در حوزه پوشاک
کارشناسان اقتصادی معتقدند صنعت پوشاک یکی از اشتغالزاترین صنایع با سرمایه اولیه نسبتاً پایین است. بهویژه در استانهایی مانند ایلام که با محدودیت صنایع بزرگ مواجهاند، تمرکز بر صنایع کوچک و متوسط میتواند راهگشا باشد.
حمایت از کارگاههای خرد، ارائه تسهیلات کمبهره، ایجاد شهرکهای تخصصی پوشاک، برگزاری نمایشگاههای دائمی عرضه محصولات داخلی و اتصال تولیدکنندگان به بازارهای آنلاین، از جمله اقداماتی است که میتواند مسیر را برای این بانوان هموار کند.
چالش مواد اولیه و نوسانات بازار
یکی دیگر از مشکلاتی که فعالان این حوزه به آن اشاره میکنند، نوسانات قیمت پارچه و مواد اولیه است. افزایش قیمتها، برنامهریزی تولید را دشوار کرده و حاشیه سود تولیدکنندگان خرد را کاهش داده است.
در چنین شرایطی، حمایتهای دولتی میتواند در قالب تخصیص سهمیه پارچه باقیمت مناسب یا ایجاد تعاونیهای تأمین مواد اولیه، بخشی از این فشار را کاهش دهد.
نقش رسانهها در معرفی تولیدکنندگان بومی
رسانهها نیز میتوانند در معرفی ظرفیتهای بومی نقشآفرین باشند. معرفی برندهای محلی، انعکاس موفقیتهای کارآفرینان و مطالبهگری از مسئولان برای حمایت از تولید داخلی، بخشی از این مسئولیت است.
بانوانی چون توران منصورزاد و فرشته آشام نمونههایی از ظرفیتهای مغفولماندهای هستند که اگر دیده شوند، میتوانند الگوی دیگران باشند.
از مطالبه تا اقدام
گزارش پیشرو نشان میدهد که در استان ایلام، ظرفیت انسانی و مهارتی قابلتوجهی در حوزه تولید پوشاک وجود دارد؛ ظرفیتی که میتواند هم به رونق اقتصادی کمک کند و هم در تقویت هویت فرهنگی نقشآفرین باشد.
بانوان کارآفرین استان ایلام در عرصه پوشاک، نه به دنبال کمک بلاعوض، بلکه خواهان حمایت هدفمند، تأمین تجهیزات، تسهیل دسترسی به بازار و حذف واسطههای غیرضروری هستند. آنها معتقدند اگر بستر فراهم شود، میتوانند شبکهای از اشتغال پایدار برای زنان کمبرخوردار ایجاد کنند و همزمان لباسهایی در شأن فرهنگ ایرانیاسلامی طراحی و تولید نمایند.
پوشاک، صرفاً یک صنعت نیست؛ عرصهای برای نمایش هویت، فرهنگ و توانمندی زنان ایرانی است. امروز چرخهای خیاطی در کارگاههای کوچک ایلامی، چشمانتظار تصمیمهایی هستند که میتواند آنها را از تولید محدود به حرکت گسترده در مسیر کارآفرینی و تحول فرهنگی برساند. حمایت از این بانوان، سرمایهگذاری برای آیندهای است که در آن اقتصاد و فرهنگ، همافزا و هم مسیر پیش خواهند رفت.