به گزارش ایلام بیدار ، خلیجفارس از سمت شمال با ایران، از غرب با کویت و عراق و از جنوب با عربستان، بحرین و امارت متحده عربی همسایه است. وسعت آن 240هزار کیلومتر است و پس از خلیج مکزیکو و خلیج هود سن سومین خلیج بزرگ جهان محسوب میشود. خلیجفارس توسط تنگه هرمز به دریای عمان و از طریق آن به دریاهای آزاد مرتبط است و جزایر مهم آن عبارتاند از: خارک، ابوموسی، تنببزرگ، تنبکوچک، جزیره کیش، جزیره قشم، و لاوان که تمامی آنها به ایران تعلق دارد.
خلیجفارس و سواحل آن معادن سرشار نفت و گاز دارد و مسیر انتقال نفت کشورهایی چون کویت، عربستان و امارات متحده عربی است. به همین دلیل، منطقهای مهم و استراتژیک محسوب میشود. بندرهای مهمی در حاشیه خلیجفارس وجود دارد که از آنها میتوان بندر شارجه، دوبی، ابوظبی و بندرعباس را نام برد.
روز ملی خلیجفارس
۱۰ اردیبهشت روزی افتخارآمیز در تاریخ ایرانیان است. در ۲۲ تیرماه ۱۳۸۴، هیئت دولت مصوبهای را تأیید کرد که بهموجب آن دهم اردیبهشت هرسال، “روز ملی خلیجفارس” نام گرفت .
دهم اردیبهشت در تاریخ ایران روز مهمی است. روزی که یادآور ازخودگذشتگیهای ملت سرافراز ایران و فرار اشغالگران متجاوز پرتغالی بعد از ۱۱۷ سال تسلط جابرانه بر سواحل جنوبی کشور (۲۱ آوریل ۱۶۲۲ میلادی) در پی رشادتهای سپاه ایران به رهبری امیرالامرای فارس (امام قلیخان) است. شاهعباس صفوی در این روز در سال ۱۶۲۱ میلادی توانست هرمز را از چنگ پرتغالیها درآورد، تا همیشه بهخاطر این اقدامش از او به نیکی یاد شود.
اما این روز در سالهای اخیر شرایط دیگری پیدا کرده است. وجه اهمیت تاریخی این روز تحت شعاع تصمیم شورایعالی انقلابفرهنگی و دولت قرار گرفته است. تصمیم که ۱۰ اردیبهشت را بهروز ملی خلیجفارس بدل کرده است.
خلیج تا ابد فارس سومین خلیج بزرگ جهان است که بهخاطر موقعیت جغرافیایی خود در طول تاریخ همواره نامش بر سر زبانها بوده است و مردم تمام جهان آن را با نام خلیجفارس یا دریای پارس میشناسند. قدیمیترین اسناد موجود درباره خلیجفارس به کتابهای باقیمانده از یونان باستان بر میگردد.
یونانیها و مورخانشان در این کتابها با نام «پریسکوپ سینوس» که به معنی خلیجفارس است از این آبراهه یاد میکنند و تکرار همین نام باعث میشود که بسیاری از نقشههای باقیمانده از اروپائیان قرنها بعد نیز با همین نام از خلیجفارس یاد کنند.
بر اساس نوشتههای مورخان یونانی مانند هرودت (۴۸۴ - ۴۲۵ ق.م) کتزیاس (۴۴۵ - ۳۸۰ ق.م)، گزنفون (۴۳۰ - ۳۵۲ ق.م) استرابن (۶۳ ق.م - ۲۴ م) که پیش از میلاد مسیح میزیستهاند؛ یونانیان نخستین ملتی هستند که به این دریا نام پرس و به سرزمین ایران پارسه، پرسای، پرسپولیس یعنی شهر یا مملکت پارسیان دادهاند.
انگلیسیزبانها نیز این منطقه جغرافیایی خاص را PERSIAN GULF میخوانند که در واقع ترجمه سادهای از نام “خلیجفارس” است و نقشههای بیشماری که از ملوانان و جغرافیدانان انگلیسی قرون ۱۶ و ۱۷ میلادی باقیمانده است، اسناد غیرقابلانکار این حقیقت تاریخی هستند. ابوعلی احمد بن عمر معروف به ابن رسته در کتاب لاعلاج از نفیسه که در سال ۲۹۰ هجری به رشته تألیف درآورده، نوشته است: «اما از دریای هند خلیجی بیرون میآید به سمت سرزمین فارس که آن را «خلیجفارس» مینامند»؛ محمد عبدالکریم صبحی نیز در کتاب «علم الخرائط» در نقشههایی که با ترجمه عربی نقل کرده است، دریای جنوب ایران را «الخلیجالفارسی» و «بحر فارس» نامیده است.
استعمارگر پیر پس از ملیشدن صنعت نفت و خلعید از شرکتهای انگلیسی و قطع روابط ایران و انگلیس ابتدا نماینده سیاسی انگلیسی مقیم بحرین از سال ۱۳۲۹ (۱۹۵۰ م.) عبارت ساحل عربی را برای منطقهٔ جغرافیایی بخش جنوبی خلیجفارس که متعلق به عربهای تحتالحمایه انگلیس بود مرسوم ساخت و سپس بهمرور کلمه خلیج عربی را جایگزین آن ساخت و سپس این نام را به کل خلیجفارس تعمیم داد. اما هرگز موفق نشد.
این در حالی است که تا اوایل دهه ۱۹۶۰ درباره نام خلیجفارس هیچگونه بحث و جدلی در میان نبوده است و در تمام منابع اروپایی و آسیایی و امریکایی، دانشنامهها و نقشههای جغرافیایی این کشورها نام از خلیجفارس در تمام زبانها به همین نام یاد شده است.
اصطلاح «خلیج عرب ی» برای نخستینبار در دوره تحت قیمومیت شیخنشینهای خلیجفارس توسط کارگزاران انگلیس و به طور ویژه از طرف یکی از نمایندگان سیاسی انگلیس مقیم در خلیجفارس به نام رودریک اوون در کتابی به نام حبابهای طلایی در خلیج عربی در سال ۱۹۵۸ نوشت که «من در تمام کتب و نقشههای جغرافیایی نامی غیر از خلیجفارس ندیده بودم؛ ولی در چند سال اقامت در سواحل خلیجفارس (بحرین) متوجه شدم که ساکنان ساحل عرب هستند پس باید این خلیج را عربی بنامیم.»
همچنین در سالهای اخیر کشورهای عرب حاشیه خلیجفارس و در صدر آنها کشور عربستان به همراه اربابان غربیشان سعی و تلاش فراوانی در تحریف نام خلیجفارس داشتهاند تا از این تغییر نام اعتباری برای خود بیافرینند و این آبراه استراتژیک جهان را به نام خود درآورند؛ البته اعراب حاشیه خلیجفارس در پیمودن این مسیر تنها نبودند و برای مثال یک مورد دیگر تحریف نام خلیجفارس در سال 1383 توسط اطلس مشهور جهانی به نام نشنال جغرافی بود.
پس از تحریف نام خلیجفارس در اطلس نشنال جغرافی که بعد از دو قرن کاربرد نام خلیجفارس برای اولین در نسخه جدید در آبان سال 1383 نام جدیدی را در کنار نام بینالمللی خلیجفارس قرارداد خشم و اعتراض عمومی در میان فعالان اجتماعی و فرهنگی داخل و خارج نسبت به این تحریف غیرعلمی صورت گرفت و پس از ارسال هزاران ایمیل و نامه اعتراضی و یک طومار اینترنتی با بیش از 120 هزار امضا به مؤسسه مذکور، مدیر مؤسسه مشهور آمریکایی ضمن عذرخواهی از ملت ایران، قول داد اشتباه خود را جبران کند. این پیروزی نشان داد که با اتحاد میتوان کارهای بزرگ کرد و از تخریب و جعل هویت یک ملت بزرگ جلوگیری کرد.
منابع :
daneshnameh.roshd.ir
saelin18.com
atabatnews.ir
انتهای پیام/ر
