"ابوالقاسم علیزاده"،در یادداشتی تحت عنوان «دو گانه اراده مردم و هوچی گری پوپولیسم!» نوشت: عوامفریبی و یا توده گرایی (پوپولیسم) بهره جستن از موضوعات و پدیده‌های مردم باور را گویند که با هدف انحراف در افکار عمومی و سوء استفاده از احساسات و عواطف عامه؛ صورت می پذیرد.
پوپولیسم ؛ نه تنها خیانت و ظلم است به توده‌های مردم بلکه خطری جدی است برای دموکراسی و مردم سالاری بویژه در جوامع دینی و انقلابی.
زیرا افکار عمومی و فرهنگ توده ای در حیات اجتماعی بویژه از منظر رسانه و سیاست یکی از مهم‌ترین مولفه‌های دست یازی و استمرار و استحکام قدرت و موقعیت های اجتماعی است. چه آنکه اقبال و حمایت مردم، اصلی ترین کانون مولد قدرت ، بویژه در جوامعی است که برپایه دموکراسی و مردم‌سالاری شکل می گیرد. و لذا رای و اقبال مردم در جوامع مردم‌سالار همواره مورد توجه طالبان قدرت و جریان ها و احزاب سیاسی بوده است .
تسلط بر افکار عمومی و جلب رای و نظر توده‌های مردم، بویژه اقشاری که از آنان در ادبیات سیاسی و اجتماعی به قشر خاکستری نام برده میشود، که معمولاً اکثریت مردم را نیز شامل می شوند، دغدغه جدی اربابان سیاست می باشد . در این راستا ، باورها، تعصبات ، خرده فرهنگ ها و نیازهای مردم در ابعاد مختلف زندگی ؛ حائز اهمیت است. حال برخی خواص و جریان‌های سیاسی با درک عمیق از مردم و نیازهایشان ، واقعاً به قصد خدمت بی منت و پاک ظاهر می‌شوند.
و البته به طور طبیعی مورد اقبال توده ها نیز قرار گرفته و با رویکرد مردمی از حمایت آنان بهره مند می باشند. این گروه از طالبان قدرت، که نگاه وسیله ای به قدرت و موقعیت های اجتماعی دارند، اگر با موانع و چالش هایی از ناحیه رقیبان مواجه نشوند به طور معمول از پشتیبانی توده ها برخوردار و آنگاه که بر صندلی قدرت نیز تکیه بزنند پاسخ اقبال و حمایت مردم را با خوش خدمتی و تلاش و مجاهدت صادقانه و به دور از منت و ریا به خوبی می دهند. اما اگر نتوانند با منطق قوی بر موجی از تخریب ها و القاء شبهات فائق آیند، آنگاه این مردم هستند که دچار ضرر و زیان خواهند شد.
زیرا در شرایط مرموز کشمکش قدرت است که افکار عمومی دچار تزلزل و تردید گردیده و خدمتگزاران واقعی و متعهد و متخصص را پس می زنند. و سکان مدیریت قدرت و ثروت جامعه را به دست نااهلان تشنه قدرت ، نه شیفته خدمت، می‌سپارند.
در این شرایط است که پوپولیسم با شیوه های مختلف، خود را نشان می‌دهد. زیرا وقتی هدف غایی ، کسب قدرت و هدف نزدیک ، جلب رای و نظر مردم باشد. و منطق نیز ( هدف وسیله را توجیه می‌کند)، پوپولیستهای قدرت‌طلب به هر دری می زنند تا به اهداف دور و نزدیک شان دست پیدا کنند.
این جاست که بازار هوچی‌گری و دوز و دغل، دروغ و نیرنگ ، تهمت و غیبت و حتی چوب حراج به سرمایه های ملی زدن ، بیش از همیشه داغ و پر رونق و بلکه ارزش ، جلوه می نماید. مستی و شهوت قدرت گاهی آنچنان آدمی را کر و کور می کند که واضح ترین پدیده ها و آسان ترین مسئله ها را نیز نشنیده و ندیده انگاشته و عقل و خرد نیز تعطیل و بی‌خاصیت میشود. در این وادی؛ عالم و جاهل ، روشنفکر و متحجر ، فیلسوف و عابد، فرقی نمی کند.
این وسوسه هاست که بر طبل مواضع و مبارزات سیاسی و انتخاباتی می کوبد. و در این هنگامه است که بیشتر، توده مردم متضرر می‌شوند. و در این وضعیت فتنه گون کشمکش‌های سیاسی و حاکمیت اندیشه ها و مواضع و گفتمان های پوپولیستی؛ آنچه بکار نیاید و نمی‌آید عقلانیت و حریت و عدالت و انصاف است .
زیرا به تعبیر مولا یمان علی علیه السلام ، حق و باطل با هم ممزوج گردیده و کار را برای تشخیص و انتخاب درست ، سخت می نماید. چنانچه حضرت در خطبه ۵۰ نهج البلاغه می‌فرمایند:" انما بدا وقوع الفتن اهوائ تتبع و احکام تبتدع ... و در ادامه می فرمایند اگر حق و باطل ، هر کدام جدا از هم بصورت لخت و عریان ظاهر شوند مشکلی بوجود نخواهد آمد . اما گرفتاری از آنجا ناشی میشود که بخشی از حق با بخشی از باطل ممزوج گردید و با نفاق و دورویی ، شرایط فتنه بوجود می آید.
امام و پیشوای مجاهدان علی علیه السلام ، راه علاج این وضعیت را در خطبه ۵ نهج البلاغه به روشنی مطرح می فرمایند :" شقوا امواج الفتن بسفن النجاه ، و عرجوا عن طریق المنافره و وضعوا تیجان المفاخره... یعنی از بین ببرید و در هم بپیچید امواج فتنه ها را با ابزار نجات و رهایی (اتحاد و بصیرت و آگاهی و ایمان) و از بی راهه های اختلاف، پرهیز کنید و تاج های فخر فروشی و تکبر را کنار بگذارید.......
حقیقتی که این روز های منتهی به انتخابات سیزدهم، سخت باید مورد توجه خواص و طرفدارانشان قرار داشته باشد. این در حالی استکه متاسفانه دیده می شود برخی عناصر و شخصیت هایی که خود را در معرض قضاوت و انتخاب و رای مردم قرار داده‌اند ، دچار اشتباه محاسباتی و یا بد مشورتی نادوستان همراهشان قرار گرفته و بر ریل مواضع پوپولیستی، قطار آمال و آرزوهایشان را به حرکت در آورده اند.
تاجایی که ! جذبه ی تک صندلی ریاست جمهوری افرادی را که اصلا انتظار نمی رفت با اون تشخص و احترام و وجاهت ظاهری و فامیلی به جایی برساند که از سر شیفتگی و تشنگی به قدرت ، در اوج و موج شیوه های پوپولیستی گرفتار آمده و با همین دست فرمان، نماد اقتدار و امنیت یعنی پادگان و نماد عدالت و مبارزه با هرگونه فساد یعنی دادگاه را به سخره گرفته و جالب تر اینکه بسان اهالی فتنه و نفاق، علیه پوپولیسم، چه عوامفریبانه داد سخن داشته و آبروی هرچه فلسفه و عقلانیت را ببرند.
بسان دزدی که برای رد گم کنی مردم فریاد میزد : آهای دزد ، دزد.....! براستی این جماعت، مردم و حتی همان اهالی رسانه و فضای مجازی و سلبریتی های عرصه هنر و ورزش و یا هر رشته دیگر را چه فرض کرده اند؟؟؟ آیا شرمساری حامیان دولت باصطلاح تدبیر و امید را بوضوح نمی بینند که در محضر این ملت مظلوم، بخاطر اوضاع نابسامان معیشت و زندگی ..... خجلت زده و پشیمان کرده و در تکاپوی جبران، برسم و ادب و آداب سردار دلها، سلیمانیند.
اینبار این ملت است که بفضل الهی بر هر جریان و گروه و طیفی از خواص و چهره های معروف فائق خواهد آمد و بدون هیچ تعارف و معامله و ملاحظه ای سرنوشت خویش را ، آگاهانه و شجاعانه ، با انتخابی در تراز کشور شیران غیور، رقم خواهد زد و به دوست و دشمن جوهره ی انقلابی و راست قامتیش را نشان خواهد داد. انشالله
انتهای پیام/ک