"حبیب‌الله ترکاشوند"،طی یادداشتی نوشت: پس از ارائه لایجه بودجه توسط دولت در 12 آذرماه و کار کارشناسی دوماهه کمیسیون تلفیق مجلس برای اصلاح بودجه، با کلیات این لایحه در صحن علنی مخالفت شد که این موضوع انتقادات فراوانی را متوجه خانه ملت کرد. سوال این بود که چرا اهالی بهارستان حاضر نشدند کلیات لایحه ای که دو ماه کمیسیون تلفیق خود مجلس روی آن کار کرده بود تائید کنند؟
اما ماجرا چیست و چرا این اتفاق افتاد؟
از روز اولی که لایحه به مجلس ارائه شد نمایندگان از تناقضات عجیب منابع درآمدی و هزینه‌ای و اختلاف ارقام آن داد سخن زدند و اینکه منابع درآمدی بسیار غیرواقعی بسته شده و قابلیت تحقق ندارد از جمله اینکه فروش روزانه نفت دو میلیون و 300 هزار بشکه در روز پیش‌بینی شده بود که با وضعیت فعلی فروش کشور فرسنگ‌ها فاصله داشت.
همچنین عدم درج برخی ارقام در ردیف‌های بودجه و مخفی‌کردن این ارقام در قالب تبصره بر ابهامات و غیرشفاف بودن این لایحه می‌افزود به گونه‌ای که به تعبیر برخی کارشناسان اقتصاد کلان، بودجه تقدیمی 1400 غیرشفاف‌‌ترین بودجه‌ای است که در در چند دهه گذشته تقدیم خانه ملت شده است.
کمیسیون تلفیق از روز اول سر یک دو راهی بود که کلیات بودجه را رد نماید یا اینکه ایرادات فاحش لایحه را اصلاح نماید. از آنجا که برداشت این بود که در صورت رد کلیات بودجه و بازگشت آن به دولت، تغییر اساسی در بودجه ایجاد نمی‌شود و نهایتا با تغییرات جزئی به مجلس باز می‌گشت، تصمیم بر این شد که اصلاحات اساسی روی آن صورت گیرد.
اصلاحات کمیسیون تلفیق روی لایحه و مصوبات کمیسیون تلفیق توسط زارع، سخنگوی کمیسیون روزانه اطلاع‌رسانی می‌شد و این مصوبات هر روز با حاشیه‌آفرینی و ادبیات تهدیدآمیز دولتی‌ها از خود اقای روحانی تا نوبخت و واعظی مواجه می شد که اگر شاکله بودجه تغییر یابد دولت آن را نخواهد پذیرفت.
سابقه این دولت نیز همین را نشان می داد که وقتی مصوبه‌ای به مذاق آنان خوش نیاید اراده‌ای برای اجرای آن نخواهند داشت کما اینکه دو قانون مهم مجلس یعنی قانون راهبردی رفع تحریم‌ها و حمایت معیشتی را حتی حاضر به ابلاغ نیز نشدند تا اینکه طبق قانون قالیباف شخصا این قوانین را ابلاغ نمود.
با تمام این تفاسیر برنامه مجلسیان بر این بود که تا می‌توانند لایحه پرتناقض مجلس را که توسط کمیسیون تلفیق مجلس تا حدودی اصلاح شده بود را به تصویب برسانند . اما سخنان نوبخت در صحن علنی مجلس و هجمه‌ای که به رئیس و نمایندگان کرد و توپ را در زمین مجلس انداخت که چرا بر خلاف گفته‌هایتان لایحه را اصلاح نکرده‌اید عصبانیت نمایندگان را به همراه داشت و تصور آنان این بود که با این نوع رفتار دولت، اصلاحات انجام شده نیز افاقه‌ای نخواهد کرد و تنها راه بازگشت لایحه به خود دولت است که خود اصلاح نماید و به مجلس بازگرداند.
با رد کلیات بودجه، جنگ روانی دولتمردان و رسانه های وابسته به آنها نیز آغاز شد که مجلسیان مصوبات تلفیق خود را نیز را قبول نداشتند و رد کردند.
و بلافاصله مدعی شدند که چون مجلس مصوبات کمیسیون تلفیق را رد کرده باید لایحه به کمیسیون برگردد نه دولت.
روز سه‌شنبه در یک کلام نمایندگان مردم در خانه ملت، مقهور جنگ روانی تیم امنیتی دولت یازدهم شدند و در این جنگ روانی متاسفانه باختند.
این حادثه درس عبرت خوبی برای بهارستان‌نشینان است که از این پس کمتر تحت تاثیر بازی فریب دولتی‌ها قرار گیرند و راهی که احساس می کنند درست است را با صلابت و قاطعیت به پایان برند.
انتهای پیام/ک