کد مطلب: 48203
تاریخ انتشار : 1399-07-27 12:43
تک تک جملات و رفتارها و مواضع یک آدم سرشناس روی دوستان و طرفداران آنها، اثر تعیین کننده دارد.مضافاً حرفها و مواضعی که مستمسک دشمنان و بی دینان و مغرضانِ به ظاهر طرفدار آن فرد مشهور، قرار گرفته؛ با تحریکات و تحرکات او، به همه مقدسات می تازند و حرمت شکنی می کنند و عقده گشایی می نمایند؛ را نیز نمی توان نادیده گرفت.

"سیدرضا حسینی"، طی یادداشتی نوشت: سفیر مرگ، پیر و جوان، معروف و گمنام، متدین و بی دین و ... نمی شناسد؛ و "اذا جاء اجلهم لایستاخرون ساعه و لایستقدمون". ما نیز در انتظار و نوبت فرجام کار و دست شستن از این دنیا هستیم؛ گر چه بفرموده مولا امیرالمومنین(ع): "کن لدنیاک کانّک تعیش ابداً؛ و کن لآخرتک کانّک تموت غداً.

وقتی صحبت از قضاوت در خصوص افراد متوفی می شود؛ اصل این پیام، که شاید بعد از او، نوبت من باشد، را نیز نباید فراموش کنیم.
اما اگر بنا به تکلیف، احساس وظیفه کردیم که سخنی بگوییم؛ یا مطلبی بنویسیم؛ مراقبت جدی داشته باشیم که در چارچوب معیارها و ارزشها باشد؛ چه بسا، گاهی حرف نزدن تکلیف است؛ و سکوت، عین وظیفه خواهدبود. اما گاهی سکوت، نه تنها گناهی نابخشودنی است؛ بلکه دیر گفتن و کم گفتن نیز، جرم غیرقابل پذیرش است. لذا اگر بنابه گفتن و اعلام نظر بود[مانند اتفاق اخیر]؛ نکاتی را برادرانه و متواضعانه، یادآور می شوم:
******
ما جای خدا ننشسته؛ آنچه بین بنده و خدا می گذرد؛ هیچکس غیر از خود فرد و خدا نمی داند.
خدا برای آمرزیدن، دنبال بهانه است؛ بر عکس ما، که برای نبخشیدن، دنبال بهانه هستیم!
شاید لحظات قبل از مرگ، اتفاقاتی بیافتد؛ که همه چیز را عوض کند.
ما به درون افراد و نیت آنها، نیز نه دسترسی داریم؛ و نه به ما ارتباطی دارد.
اما.... اما ....:
نقش افراد معروف و مطرح و به اصطلاح "نخبه و سرشناس"- یا به قولی خواص- به گونه ای است که با این اغماضها، که مربوط به افراد عادی و بی نام و نشان است؛ نمی توان رفتار کرد.
تک تک جملات و رفتارها و مواضع یک آدم سرشناس- و از زمره گروه مرجع- روی دوستان و طرفداران آنها، اثر تعیین کننده دارد.
مضافاً حرفها و مواضعی که مستمسک دشمنان و بی دینان و مغرضانِ به ظاهر طرفدار آن فرد مشهور، قرار گرفته؛ با تحریکات و تحرکات او، به همه مقدسات می تازند و حرمت شکنی می کنند و عقده گشایی می نمایند؛ را نیز نمی توان نادیده گرفت.
هیچکدام از اینها، گناه فردی و شخصی و بین خدا و بنده نیست؛ و محل اغماض و سکوت نمی باشد.
در دستگاه عدل خداوند، صحبت از "ذرّه" است؛ نیز منطق "و لاتزر وازره وزر اخری" حاکم است.
وقتی که از زنده بودن چنین افرادی، برای تضعیف اسلام و آرمانهای شهدا استفاده می شود؛ و حتی مردن آنها، نیز ابزار دشمنان و کینه توزان می گردد؛ چگونه امکان اغماض و بی تفاوتی وجود دارد؟!
اما در هر حال، باید در هر شرایط و برای هر کس- رعایت انصاف و اخلاق- مبنای هر واکنش و موضعگیری باشد.
شاید بهترین دعا برای اینگونه درگذشتگان، همین جمله ای باشد که در نماز میت می خوانیم:
"و احشره مع من یتولاه"؛ حال که این فرد، دستش از دنیا کوتاه شده است؛ خدایا او را با کسانی محشور نما که در دنیا به آنان تعلق و دلبستگی و دوستی داشته است!

انتهای پیام/

تازه ترین مطالب

پربیننده ترین مطالب